ภาษณ์ แสงแดดสะท้อนกระจกอาคารจนดูเหมือนเพชรเม็ดงามใจกลางกรุง พาขวัญสูดลมหายใจเข้าปอ

่นเต้นดังระงม อัญญาเพื่อนสนิทของเธอยืนกอดแฟ้มเอกสารแน่น ใบหน้าเปื้อนยิ้มด้วยความภูมิใ

าขวัญหันมายิ้มให้เพ

ตอบ แต่แล้วคิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด

หารขนาดนั้น แกต้องระวังตัวหน่อยนะ ถ

าชีพจะตาย” พาขวัญยิ้มกว้า

เอ่อ ประธานก็ดู

ว่าปลอดภัยเสมอไปนะแกโดยเฉพาะกับคนที่มีอำนาจล้นมือแบบนั้น และกับค

ัวเราะกลบเกลื่อน “แกด

่อนรักอย่างพินิจ เด็กผู้หญิงที่เธอรู้

้ห้ามแกนะ”

สบายใจ อย่าเก็บไว้คนเดียว หรือมี

” พาขวัญพยักหน้ารับเพ

งานกันก่อนนะ แล้วเจ

ะแยกย้ายกันไปตามแผนก แม้ในใจจะยังไม่เข

ตอร์ต้อนรับ พนักงานสาวก็ฉีกย

ช่ไหมคะ” รอยยิ้มให้อย่า

…ทราบได้ยังไงคะ

ะว่าถ้าคุณมาถึง ให้เชิญ

ะรู้สึกเป็นคนสำคัญในเวลาเดียวกัน พี่รันต์บอกว่าเขาอันตราย... แ

าณาจักรขอ

ปน Tobacco ของน้ำหอมปรับอากาศราคาแพงที่ดูภูมิฐานและกาแฟคั่วบดอบอวลไปทั่ว บริเวณหน้าห้องประธานมีโต๊ะทำงานตัวหนึ่งตั้งเด่นอยู่...

ล้วเหร

ทันที เศรษฐวัฒน์ ในชุดสูทสามชิ้นสีเทาเข้มไร้ที่ติ ยืนกอดอกพิงขอบประตูห้อง

นประธาน ขวัญมาส

ระตู แล้วเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นกายชายห

ว้ หวังว่าคงจะช่วยให้หายประหม่าก

มากค่ะ สว

ร้อยดีไหมครับ” เขาถามด้วยน้ำเส

ที่บ้านคงไม่ว่าอะไรใช่ไ

งก่อนจะรีบปรับสีหน้า “เรียบร้อยดีค่ะ พี่ชายขวัญเขาก็แค่ห่

ารมณ์ที่ยากจะคาดเดา ... เป็นแววตาที่พาขวัญอ่านไม่ออก แต่มัน

องตัวเอง” เขาขยับเข้าใกล้จนได้กลิ่นน้

ั้นนะครับพาขวัญ ผมจะดูแลคุณเอง...

านโปรเจกต์พิเศษอย่างใจเย็น “โต๊ะของคุ

โต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเขาที่ตั้งตระหง่านอยู่ข้างใน มันใสกระจ่างเสียจนเห็นรอยยิ้มจางๆ ของเขาที่

านหรือเปล่าคะ” เธอถามอย่างเกรงใจ เพราะตำแห

กดปุ่มเพียงครั้งเดียว ชั่วพริบตากระจกที่เคยใสแจ๋วก็เปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่นจนม

วามลับ ผมก็แค่สั่งให้มันขุ่น...” เขากดอีกครั้ง กระจกก

บบนี้ตลอดเวลา เผื่อคุณมีอะไรสงสัย จะได้เ

ี่เขาหยิบยื่นให้มันดูมากจนเธอตั้งตัวไม่ติด โดยไม่รู้เลยว่ากระจกใสแผ

ค่ะ” พาขวัญพยักหน้าตอบรับ พยายามซ่อ

า ภายใต้รอยยิ้มสุภาพบุรุษนั้น... นัยน์ตาของเขากำลังจดจ้องเธอเหมือนกระจกใสแผ่นนี้ ที่ม