จนกระทั่งเสียงทุ้มต่ำของลี

จะลุกหน

ธอเพิ่งจะสังเกตตอนนี้เองว่าลี่โม่เป่

ค่ะ

แล้วก็ขยับกลับไปนั่งที่ของตัวเองท

ากจะแทรกแผ่นดินหนี แต่เมื่อกี

้าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ไหงพ

ายังโอบแ

จผิดคิดว่าเธอมีใ

ะอธิบายให้เ

้าเผลอไปล้ำจุดตายของเขาเข้า

ัมพันธ์ที่ราบรื่นและไว

ียวเซียวก็หันไปมองเขา เธ

ั้งหมดเท่านั้นค่ะ แต่ที่คุณยอมตกลงคงไม่ใช่แค่เพราะว่าฉันยังสาวและหน้าตาดีหรอกใช่ไหมคะ ฉันเองก็พอจะรู้ตัวว่าฉันน่าจะมีผล

และบิดนิ้วมือไปมาด้วยความปร

อกไปแบบนั้น ในที่สุดลี่โม

้งแต่หัวจรดเท้า

เบาว่า “ก่อนหน้านี้ไหนว่าทำเพื่

ไว้ตอนไปขอแต่งงานด้วยทีแรกแล้ว ตู้เ

ยั่วโมโหเขาจริง ๆ เพราะถ้าเทียบกับการต้องเป็น

แล้ว เธอก็รู้สึกว่าต

ชายคนไหนชอบถูกคนอื่นเอา

หมายความ

ั่ง ไอ้สมองบื้อเอ๊ย รีบคิดสิ

้แค่ครึ่งหนึ่ง ลี่โม่เป่ยจะค่อ

าใจแ

ง่ายและตรงไปตรงมาประโยคข้างต้นก

ยกร้องเหมือนกัน คุณก็รู้ ด้วยสถานะของผมในตอนนี้ จำเป็นต้องมี ‘ภรรยา’ ที่มีคุณสม

… แบบนี้เ

นี้ ตู้เซียวเซียวกลับรู้ส

่ะ ตกล

มกันนะ？ ต่างฝ่ายต่างใช้ประโยชน์จ

้แหละ

หม่าขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าเกิดวันข้างหน้าลี่โม่เป่ยต้องกา

พวกเขาก็ต้องมีโอกาสอยู่

ไปบ้านเก่าพร้อมกับเขาอีก แบบนั้นก

หม่อลอย จนเห็นได้ชัดว่

ในมุมที่ไม่มีใครสังเกตเห็น นิ้ว

ลังจากนั้น ทุกอย่าง

รสปกแดงเดินออกมาจากประตูสำนักงา

ันด้วยรอยยิ้มจริงใจในรูปถ่าย ก็ถ

ยรูปให้พวกเขา ตู้เซียวเซียวยังกังวล

ถ่ายออกมา องค์ประกอบภ

ยกลับดูเหมือนมีรอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นมา แถมมุมปากที่ยกขึ้

ู้เซียวเซียวยื่นทะเบียนสมรสฉบ

ับไป “ได้ แวะกลับบ้า

กหน้ารับ แล้ว

ุกมุมปากยกยิ้มเล็กน้อย จากนั้นถึงจะเก็