แรง เธอหลบสายตาไม่

ที่ดูเหมือนจะมีความรู้สึกผิด ฉ

ม่กี่คำก็รี

ว อยู่ห่างจากซูหยางแค่คืบเ

ี่ตาตุ่ม โชคดีที่เข

งเรียบ “คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ ฉ

ะว่าจะออกไป แต่แล้วก็ถูกเขาคว้า

รน “ฉินเซินปล่อย

ินก็บีบคอเธอแล

ทบกัน พยายามพันเกี่ยวลิ้นของซูหยางไว

ูหยางถูกกดไว้ ไม่ว่าเธอจะพย

ตาแล้วกัดฟ

อ๊

ากกัน มุมปากของฉินเซิน

มปาก และมองซูหยางพลางเลิกคิ้ว “

ในแววตาที่ตื่นตระหนกของเธอ เขาเอ่ยด้วย

บผมหรือไง？ คราวก่อนที่เมา คุณก็เป็นฝ่ายเข้าหาผมไม่ใ

งหายใ

ออกไปทำงานต่างพื้นที่ ส่วนซูหยางอยู่คนเดียว เธอส

น คิดไม่ถึงว่าพอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น

ความเจ็บปวดรุนแ

ว่า ความเหลวไหลในคืน

ู่งั้นสิ？ จะให้ผมรื้อฟื

ดเธอลงอีกครั้ง จู่ๆ ก็มี

นคะ ฉันอยากดูโมเดลเรือที่

ียงของ

าๆ ต่อหน้าซูเนี่ยน โชคดีที่เขายืดตัวขึ้นและมอ

ินขึ้นไปชั้นบน “คุณชอบมากเลย

ด้วยความดีใจ “จริงเหรอ

่ เธอเห็นซูเนี่ยนหันกลับ

งง่ายเลย เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เมื่อหั

มองเธอนั้นเย็นช

ู้ตัว เธอพยายามอธิบา

ปคุกเ

ต็มไปด้วยก้อนหินแหลมและแตกละเอียด หากไม่ร

ง เธอก็จะสั่งให้ซูหยางไปคุกเข

ม่รู้ว่าเธอคุกเข

ปวดจากหินที่แทงผ่านกางเกงบางๆ ของเธอเข

ม่ฉินก็เลยไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่เ

คิด！ถ้ารู้ตัวว่าผิดเมื่