ซเฟีย เธอเหลือเพียงป้าคนเดี

โทษตัวเองที่พระเจ้าไม่ยุติธรรม...ฮือ ๆ” โซเฟียพูดกับหลานสาว เพราะ

้าอย่าทิ้งหนูไปไหนนะคะ” หญ

รส.

ญิงสาวพูดขึ้นซึ่งทำให้นางโซเฟียนั้นดูเครียดยิ่งกว่าเดิมเข้าไปอีก ค่ารักษา

ส่วนนั้นที่สามารถใช้พักรักษาตัวของป้าเธอได้สักระยะหนึ่งแต่มัน

ก็ไม่พอหรอกนะ ป้าอย

การรักษาก็พอค่ะ” หญิงสาวพูด พร้

ลูบเส้นผมของหลานสา

ส..แ

ดบทพูดพร้อมกับช่วยพยุงป้าโซเฟียขึ้นเดินไปส่งที

งขยะเมื่อตอนหัวค่ำเพิ่งปาการ์ดข

ตนีโอ

พอต่อค่ารักษาแน่ เมื่อคิดได้เช่นนั้นหญิงสาวจึงวางการ์ดไว้ที่โต๊ะเขียนหนังสือก่อนที่จะเดินก

อวาน โรสเลิกงานเร็วหนึ่งชั่วโมงเพื่อกลับมาที่บ้านเปลี่ยนชุด ที่แรกว่าจะใส่ธรรมดา แต่เปลี่ยนใจ...เธอแต่งตัวในชุดเดรสสีเลือดหมูเกาะอกสั้นเหนือเข่า พ

ที่เขานัดเอาไว้ เธอเดินเข้ามาข้างในล็อบบี้พลางส่งสายตามอง

ณโรส

ยสองคนตรงหน้า

็นการส่วนตัวครับ” โรสคิ้วขมวดมองอย่างไม่พอใจ ทำไม

ายสั่งไ

ออกมาก่อนที่

นก็โอ

คนไปอย่างเงียบๆ ใจของเธอแอบกลัวเขาขึ้นมาเพร

นมาจนถึงหน้าประตูห้องพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อรวบรวมความกล

หญ่ที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง หญิงสาวสะ

ับลุกขึ้นจากโซฟาเดินเข้ามาหาหญิงสาว สายตาคมสำรวจมองหญิงส

ป็น ถึงต

้ใจสักเท่าไหร่ หรือว่าเธอควรจะก

คุณตัดสินใจจะ

นที่ว่าของเขาคือขายตัวนั่นเอง ขนาดแค่วิลเลี่ยมคนเดียวทำให

จะรีบหุบยิ้มคืนเหมือนเดิม “คุ

อคำตอบจากคุณค่ะ” เธอกล่าวขึ

นหวั่นไหวอีกครั้งหนึ่ง นานมากเท่าไหร่แล้วที่ความรู้สึกแบบนี้หา

กแล้วกัน” มาเฟียหนุ่มพูดขึ้นแ

กก่อน ไม่อย่างงั้น