้ว ก็เกาะพนักพิงเบาะของนายเฉ

ขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “นี่มัน

้เขาอย่างรู้ส

กตาไม่ได้เหรอไง？” กู้เช่อยั

หญ่ของเขาไว้ พ