ทีแล้วก็คืนร่

ีเป็นเสี้ยนหนามที่ยังคงอยู่ ไม่ว่าอย

ขึ้นทาบอกแล้วยิ้มออกมา

วิกัญญาด้วยความโกรธและเสียใจ ความทรงจำครั