ิ่นเสวี่ยเป็นลมล้มพับไป

นชิ่นเสวี่ยเร็วกว่าผู้จัดการ แล้วก็ช้อ

ายคนนั้น หากไม่ใช่ลู่เหย

ตุกยิ้มมุมปาก

อกไปแล้ว เธอจึงต้อง

รูมรถนั้นหาแ

้าส้นสูงอยู่นานร่วมชั่วโม

อก็มองดูเท้า

อนหาย

เจ็บแค่เท้า ไม่

..

รูมรถไป ซ่งชิงอวี่ก็ไม่ได้เ

ำเป็นต้องไ

วี่ยเป็นฝ่ายมาร

ยี่ยนจือป้อนโจ๊กให

ฉัน ดูน่ากินมากเลยเนอะ อยากลองชิมดูไหม ค

งคือส้มโอที่แกะเ

ือนอนอยู่ข้าง ๆ ฉั

ลู่เหยี่ยนจือเท้าแขนนอนอยู

…

ยงแวบเดียว ก่อนจะโยนโท

็นหลินชิ่นเสวี่ยคอยรายงานกิจวัตรต่าง ๆ ของลู่เหยี่ยนจือให้เธ

ไป แล้วก็เดินเข้าไปใ

ริษัทที่เธอร่วมหุ้

ตัวเองผูกมัดกับลู่เหย

อจะได้ไม่บอก

มันกลับกลายเป็นพันธนาก

ะธานบริษัทที่ชื่อว่าหลิวอี้หยางมองซ่งชิงอวี่ด้วยความ

่ได้บอกเขาหรอก รบกวนคุณช่ว

ดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “เธอรักลู่เหยี่ยนจือ

ู่เหยี่ยนจือมาตลอด

งเวลาวัยสาวที่สวยงามที

เฉย “เดี๋ยวพอฉันไปแล้ว ฝากรุ่นพี่จัดการเรื่องการแบ่ง

ความดีอกดีใจในแววตา จากนั้นก็พูดว่า “เธอคือรุ่นน้องขอ

หลิวอี้หยางด้

แต่คนที่ลงมือทำงานจริง

หยาง บริษัทก็คง

ป็นรอบสุดท้าย ซ่งชิงอวี

ยตัวเอง จนกระทั่งรถของเธอลับตาไป ถึงไ

..

ว่า

ึ้นมาขีดฆ่ารายการรองสุดท้ายออ

ลื่อนสายตาไปท

ออกจากเชีย

ลล่าแล้ว เธอกับลู่เหยี่ยนจือ

่ขับรถไปอ

่างทางเริ่มอึด

ิลล่า เธอก็เดินตรง

ข้ามา พวกเขาก็ทำเหมือนเธอเป็นอากาศธ

ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้

ามา ลู่เหยี่ยนจือ

่เข้าไปใน

หยี่ยนจือน

็มไปด้วยเสื้อผ้

ี้ลู่เหยี่ยน

งอวี่ไม่

ิบกระเป๋าเ

ยู่ ทันใดนั้นก็มีเสีย

ลู่.

ลู่.

ลู่.

มเคารพดังต่อ ๆ กัน

่ยนจือก

ดกระเป๋าเดินทาง

ห้เขารู้ว่า

เธอก็เงยหน้าขึ้นมาและเห็นคนตั

าที่หล่อเหลาภายใต้แสงไฟสีนวลตรงทางเดินก

หายใจติดขั

ลู่เหยี่ยนจือจ้องเขม็

ะเป๋าเดินทางเอาไว้ แล

่ได้สงสัยอะไรแล

กับเสิ่นโจวมาว่าวันที่สิบเก้าไม่มีงาน

เสียงที่เป็นเชิงแจ

้าขึ้นและพูดว่า “วันที

ตาของลู่เหยี่ยนจือมีควา

นฉันมีน

องวันเกิดเลย

้ฉลองกับ

ไม่ได้พูดประโ

ล้วกัน” ลู่เหยี่ยนจือดึงเน

ดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมก

้าเช็ดตัวพันไว

หน้าอกลงไปยังกล้าม

วี่กรีดร้องแทบคลั่ง ทว่าตอนนี้เธ

นซ่งชิงอวี่เอาแต่ก้มห

เขาก็ขมวดเข้า

ล้าม ซ่งชิงอวี่ก็รีบ

่เหยี่ยน

ความมืดและพูดว่า “ฉ

ิ้วพลางมองประตูที่

องก็ตกอยู่ในค

้สึกโหวง ๆ อ

ก็สลัดความรู

่ห

รื่องอ

..

นั้น ซ่งชิงอวี่ก็ไม่ได

างบอกว่าเหมือนเขาจ

ยางก็ติดต่อเข

งอวี่แล้ว เรื่องนี้น

เป็นข่าวดีระดับฟ

นที่เขาไม่อยู่ เข้าไปเก

ยู่ที่นั่นมีไ

ที่เธอซื้อให้ลู่เ

ิกาคู่ เสื้อผ้า

ือนเด็กน้อยเกินไป ของพวกนี้จึงถูกยั

มาทีละชิ้นยัดใส่ล

ของอัดแน่นอยู่ในนั้นอ

ต่อีกฝ่ายก็นึกว่าเธอแค่ไปทำ

็ล่วงเลยผ่านมาจน

ารเรื่องทุกอย่

ถึงวันที่ยี่สิบ

ลาง

ำพัง จากนั้นก็หาที่นั่งในสวนสาธารณะแล

กหว

กังวลแล้วว่าลู่เหยี่ย

ฟ้าที่มืดมิดพลางย

ั้นเอง

พลุระเบิดด

องฟ้า ส่องแสงแข่งกันจนท้องฟ้าย

นซ่งชิงอวี่เริ่มปวดคอ การ

์มือถือของเธอก

หยิบโทรศัพ

ความจากลู่

ลุหรือเปล่า สุข

ี เธอไม่เคยได้รับคำว่าสุขสันต์ว

ได้รับมันในวัน

ิมพ์คำว่าขอบคุณได้สองพยางค์ ก

ูปถ่ายร

ชิ่นเสว

เปิดดู ก็เห็นว่าม

ดคุณ ฉันเลยแกล้งขอให้เขาต้มบะหมี่อายุยืนให้ฉันกินน่ะ คิกคิก ฉันมีบะหมี่

ในดวงตาของซ่งชิงอ

เหยี่ยนจือและพิมพ์ลงไปว่า【ฉัน