บทที่ 7 รู้สึกถูกชะตา
่พ่อแม่แยกทางกันเมื่อ 10 ปีก่อน ด้วยความที่มิวเป็นคนตัวเล็ก ผิวขาว ผมจะออกไปทางสีทอง ตาโต จมูกเป็นสันได้รูป ปากสวยรับกับใบหน้าหวานๆ โดยรวมลักษณะคล้ายเด็กหญิงมากกว่าเด็กชายซะมากกว่าบว
ี่ผมไม่มีวัน
ผ่านไปชั่วโมงกว่าพวกเขาก็ได้ยินเสียงเหมือนอะไรร่วงแตกดังออกมาจากด้านในห้องพัก จึงพากันไปดูแล้วร้องเรียกมิวแต่ไม่มีใครตอบรับจึงช่วยกันพังประตูเข้าไปแต่ก็ทำไม่ได้จึงโทรตามผม เมื่อผมไปถึงทุกอย่างก็สายไปเสียแล้ว มิวเสียชีวิตในสภาพเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง
ึกคืน
ะเมฆ โทรม
านิดหน่อยครับ บี
้ำเสร็จกำลังจะนอนพอ
ผมได้ทำความรู้จักกับก๊อปมากกว่านี้มั๊ยครับ ถ้าเป็น
จอกัน ช่วยเหลือเขาในสถานการณ์คับขันอะไรทำนองนี้ค่ะ เพื่อให้เขาเกิดควา
ีนะครับ บีช่วยผมได้แน่เลยผมมีวิธีละ..." ผมกำล
่าเมฆกำลังคิดจะทำอะไร ม
งด้วยน้ำเสียงจริงจังปนควา
ีเดียวที่จะทำให้ผมได้ทำความรู
สุด บีไม่เห็นด้วยกับวิธีนี้ค่ะ"
บ ยังไงเดี๋ยวผมลองหาวิธีอื่นดู บีผมไม่รบกวนบีแล
ฆไม่โกรธบี
ีไม่ต้องคิ
าวิธีอื่นดูนะคะ บีคิดว่าน่าจะม
หาวิธีที่จะทำความรู้จักกับก๊อป เด็กหนุ่
รรพสินค
้อเมื่อสักครู่นี้กำลังจะเดินไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ วันนี้ผมเอารถยนต์มาครับ เพราะรู้ว่าตัวเองต้องซื้อของเยอะเพื่อ
ุ
ด้วย...ช่วย
วดีกำลังใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างกุมหัวเข่าอยู่ข้างรถหรูดัวยความเจ็บปวด เมื่
ป็นอะไรหรื
สะดุดล้มเมื่อกี้ค่ะ" ท่านอธิบาย
มาครับผมช่วยพยุงขึ้นรถ" ผมพู
บรถไม่ไห
งท่าน จึงตัดสินใจเป็นคนพาไปยังโรงพยาบาลที่
มดีกว่าครับ ผมเพิ่ง
เดี๋ยวฉันโทรหาคนที
พราะกลัวผมจะเป็นพวกมิจฉาชีพก็เป็นได้ ผม
าคุณรีบไปโรงพยาบาลดีกว่า หัวเ
ลงที่จะไปโรงพยาบาลบาลกับผมโดยมีพนักงา
