วณก้

ละเติบโตอยู่ก้นเหวลึกปราศจากการรบกวนของมนุษย์มาอย่างยาวนานและเฉินวาวาเป็นสิ่งมีชีวิตที่เล็ดลอดเข้าสู่ก้นเหวลึกดังกล่าวที่แม้แต่นักสำรวจหรือนักปี

ปมาอย่างช้าๆ ร่างงามค่อยๆ ขยับเรือนกายไหวไปมาเมื่อเธอเริ่

่งบอกว่าเธอเจ็บปวดไปทั่วเรือนก

ัลย์เอาไว้ได้ทันเวลาพอดีก่อนจะรูดตัวลงมาตามเถาวัลย์และตกลงสู่เบื้องล่างโดยไม่มีบาดแผลฉกรรจ์มากไปกว่านี้ และทันทีที่หญิงสาวพลิกตัว

หลงออกมาทันใด พร้อมร่างร่ว

ปกคลุมไปด้วยหญ้าเขียวขจีหนานุ่มทำให้เธอไม

่งเสียงร้องโอดโอยก่อนจะค่

อบๆ ตัวของเธอเต็มไปด้วยต้นไม้สูงรูปทรงประหลาด และดอกไม้ที่ใหญ่ก

หญิงสาวรำพึ

งไปทุกทิศทางเพื่อความแน่ใจอะไรบางอย่างของเธอ ครั้นด

ฉะนั้นเฉินวาวาแกก็ไม่ต้องกลัวแล้วว่าจะต้องพบกับผู้ชายในความ

ดียวใบหน้าสวยก็ต้

้บ้างไหมว่าฉันยังไม่ตาย พวกเขาจะลงมาค้นหาฉันหรือเปล่า... ชิงเ

ลือบไปเห็นกระเป๋าเป้ของเธอซึ่งภายในนั้นมีข้าวของเครื่อง

วาวาเอ่ยออกม

เท้าพร้อมยื่นแขนไปจนสุดเอื้อมเพื่อดึงกระเป๋าเป้ที่ตกค้างอยู่บนต้นไม้ และ

าเป้มาอยู่ในมือ

ชิงเหยียนเพื่อนรักของเธอเตรียมอะไรเอาไว้บ้าง ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ละลานตาเต็

ำเป็นที่ฉันสามารถใช้ได้ตอนนี้มากเลย” หญิงสาวพึมพำใ

มือทั้งสองข้างของเธอจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะคว้าถุงผ้าที่อัดแน่นไปด้วยของว่างและขนมขบเค

ติไปถึงสองวันเต็มๆ ทำให้เฉินวาวากินของว่า

มโค้กกระป๋องแก้กระหายหมดรวดเดียวสี่กระป๋

หญิงสาวรำพึงออกมาเบาๆ ก่อน

หน้ามองขึ้นเบื้องบนเมื่อเธอรู้สึกว่าความมืดกำลังจะเข้ามาเย

หนาวเลย ดีนะที่สวมชุดนี้เข้าฉาก ถ้าเป็นชุดอื่นมีหวังวาวาเอ๋ยแกต้องหนาวตายแน่ๆ”หญิงสาวบ่นพึมพำ