างกุ้ยเพิ่งลุกขึ้น ก็โดนเซียวเฉ

ีย

๊า

เซียวเฉิงเ

ตีข้าไม่

ีย

ัน

ีย

าคื

ีย

วามวุ่นวายยังไม่จบ กู้ฉิงอ

้ม ก่อน

่

ดใส่คนใช้ที่

นา

วยด

ลั่น ก่อนผลักคนใช้สอ

ู

ู

อมกัน เสียงน้

วยด

ายน้ำไ

ก็ฝึก

านทั้งลานวุ่นวายราวสนา

่านร้อง ไล่จิกคน แม้แต่เซียวฮูห

เกิดอะ

เพราะทุกคน

เรียงกันเป็นแถว ตัวสั่นงันงก เสื้อเปียก ผมยุ่ง บางคน

สองตัวถูกวางไว้ใต้ต้นไม้

ปุด ๆ กลิ่นหอมฉุนลอยไปทั่วจวน เนื้อบ

งอวิ๋

่อะ

้อไ

าก วินาทีต่อมาดว

วร

นอะไรอร่อยเช

เราะเบา ๆ ก่อนคี

นหัวข้า ยั

นมองเขา ก่

มือนจะมีประโย

ินหม้อไฟอย่างเอร็ดอร่อย ขณะที่คนใช้ทั้งจวนนั่งคุกเข่า สภาพเ

จ เซียวเฉิงเฟิงค่อย ๆ วางตะเกียบลง ก่อ

นอนดี มีเงินใช้ไม่ขัดสน” เสียงของเ

ก่อนใช้นิ้วปาดผ่

ำให้มันเสียใจที่เกิดมา” เขายิ้มซื่อ ๆ แต่ดวงตากล

่กล้าแล

กล้าแล้ว

ก้าอี้โยก มองสามีข้าง

่บอกว่าเขาโง่ไม่จริงใช่ไหม เหมือนนา

ันว่าคุณชายโง่ กับฮูหยินโง่ คือ

ื่องของตัวเองและปัญหาที่ต้องแก้ไข ตอนนี้แก้ปัญหาได้เปราะหนึ่งแล้วคือการจัดการคนทั้งจว

สาดผ่านหน้าต่างกระดาษเข้ามา

านึ่ง ผัดผัก ซุปบำรุง และชาอุ่น ๆ ที่กำลังส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ หากมองจากภายนอก คงเป็

่าครอบครัวมีเพี

งตาของนางมองไปยังเซียวเฉิงเฟิง ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สายตาเย็นเฉียบเพียงชั่วพริบตา ก่อนจะกลับมาอ่อนโยนดังเดิม นางไม่มีลูกเป็นของตัวเองก็ไม่เป็นไร แต่นางก็ไม่ต้องการลูกคนอื่

เสียงของนาง

อย แม่ให้โรงครัวต้ม

บเดินเข้ามา ในมือถือกาชาใบเล็ก นางก้มหน้

อยู่เหนือถ้วยชา จากผีบ้านผีเรือนที่มาเตือนว่าอย่า

ๆ แตะเข้าที่ข้อเท้าของสามีเบา ๆ เพียง

พียงเสี้ยววินาที

คนหันไปมอง ถ้วยชาของน

ไรนี่” เซียว

ู้ฉิงอวิ๋นยิ้มเหมือนค

ะเป็นคนโง่มาตลอด วันนี้ที่อาละวาดก็คงเพราะโดนรังแกหนักไป ไม่เป็นไร ตอนนี้นางก็ทำหน้าที่แม่เลี้ยงที่ดี

องช่วยเหลือ ทำให้นางสบาย ไม่งั้นหลังส

าง ๆ ก่อนกลับไปทำส