ข้าห้องเขาอย่างคุ้นเคย หวังหย่งเงยหน้าจากตำรา เห็นจางลี่เดินเข้าม

่าวรู้สึกไม

นกายพิงโต๊ะเล็กน้อย ส่วนเขานั่งบนเก้าอี้ มือของนางเลื่อนไปผลักห

งบนหน้าตักของเขา ทำให้ภายใต้กระโปรงที่ไม่ได้สวม

ียว ข้าจะทำอย่างไรดีเจ้าค่ะ ข้าแย่งนิ้วเข้าไปแบบนี้ รัวๆ

ะเส่า ขณะสาวนิ้วเรียวใน

งหวังหย่งก็ดุนดันกางเกงจนเขาต้

่วยรักษา

างหิวกระหาย “คุณชายเจ้าขา ข้าน้อยขอบังอาจขึ้นขย่มแท่งหยกของท่าน

ข่าแล้วอ้าปากงับท่อนเอ็นผ่านผ้าเนื้อดี แ

ี เจ้ามาลอง

ปถอดเสื้อผ้าของชายหนุ่ม เขาลงไปนอนแผ่หราแต่จางลี

๊าย

้วว

ังหย่ง แต่ครั้งนี้นางเป็นคนเริ่มก่อนและควบคุมชายหนุ่มเบื้องล่าง นางร่วมรักกับเขามาหลายครั้ง รู้ดีว่าเขาใกล

วซ่าน ร่างงามยังบิดส่ายวนทำชายหนุ่มกัดฟันแน่น นางขย่มไ

งลี

้ไหมเจ้าคะ” นางหอบครางแม้จะขย่มแ

ับทำเกือบถึงจุดสุดยอดแล้วหยุด เช่

ด้แต่ห้ามทอดทิ้งข้า ร

ข้ารับ

จนตนเองร่างเกร็งกระตุกและหวังหย่งก็พ่นน้ำรักออกมาจ

าจเพียงนี้ ข้าไม่

เป็นอนุ แต่หลังจากนั้นนางจะใช้เรือนร่

..........

ราะเบาๆ เพียงการชี้นำเล็กน้อยก็ทำให้สตรีในบ้านสกุลหวัง ‘ฉลาด’ ขึ้น นางไม่ได้กินพลังชีวิตมาหลายวันแล้ว แต

......

ายตาส่งยิ้มเล็กน้อยให้เหมยกุ้ยและหูเตี๋ยที่ยิ้มแย้มเปี่ยมความสุข ทั้งสองออกมาส่งนางด้วยตนเอง ชิงหรูมองเลยไปยังสาวใช้ที่ชื่อจางลี่ นับจากนี้ชะตา

ยิ่ง ชิงหรูขอตัวกลับก่อน หาก

ิงหรู เด

ูงใหญ่แต่งกายเรียบง่ายสีน้ำเงินเข้มเหลือบดำเข้า

อมแล้วขอร

งเขาเพื่อประคองตัวเองขึ้นรถม้า เมื่อหญิงสาวขึ้นรถม้าเรียบร้อยแล้ว กวงหมิงหันไปผงกศีรษะให้ทางคน

งหม

แต่ชายหนุ่มที่นั่งด

ับนา

มือง

อร

ีสิทธิ์ถามว่าเหตุใดนางจึงไปเมืองหลวงในยามนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้หลายปี แม้มีคนเชิญนางไปเ

้าโปร่งก้าวลงจากรถอย่างเชื่องช้า แม้สวมเสื้อคลุมสีเลือดนกมิดชิดแต่เหล่าบุรุษต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น แม้หญิงสาวเดินผ่านอย่า

บของว่างหร

ี่ยวเอ้อนำถาดน้ำชาและของว่างเข้ามาจึงสาวเท้าเข้าขวาง รับถาดนั้นไว้เองแล้วหมุนตัวเดินเข้ามาด้านใน จัดแจงวาง

ปลี่ยนใบช

ยื่นมือมาหยิบบิเป็นชิ้นเล็กๆ ส่งเข้าปากให้โดยที่นางไ

กเจ้าไม่กินเองก

มีเพียงกวงหมินที่ได้ยิน เขารับเพียงผงกศีรษะรั

กสักครู่ ให้ม้ากินหญ้าก

ใจเบาๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินออกไปด้านนอกเล็กน้อย จุดนี้เป็นเนินเขาจึงมองเห

ามารถในการอ่านปากจะไม่เข้าใจนางและมักคิดว่านางเป็นใบ้หูหนวก แต่แท้ที่จริงแล้วเพราะร่างกายของนางมิใช่ของนาง นางจำได้