กแขกเพื่อ "พักผ่อน" ซึ่งแท้จริงแล้วก็คือการกักบร

ากท่าทีอ่อนแอเป็นต่อว่าลดาวัลย์ทันที "ทำไมแกถึงไม่ร

ม่คะ แสดงละครจบแล้วใช่ไหมคะ

าหว่านล้อมให้ลูกสาวฉวยโอกาสนี้เอาใจรัฐศาส

มา "หนูจะไม่อยู่ที่

์ที่แอบฟังอยู่หน้าประตูก็ได้ยินคำพูดของ

ายโดนคุณปู่ดุ แล้วยังจะคิดหนีไปง่าย ๆ

่างดูถูก "ก็แค่สินค้าที่ได้เข้ามาในบ้านนี้เพราะการแต่

่วยพูดให้สองสามคำแล้วจะเหลิงไปหน่อยเลย คน

เป็นรูปของรัฐศาสตร์กับผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนและส

เพื่อนสมัยเด็กของพี่ชาย ส

รู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่ม แ

้างหูของลดาวัลย์ด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "เธอคิดว่าเรื่องเมื่อ

องลดาวัลย์ ปลุกความอัปยศและความโกร

ันที แววตาเย็นเ

ชามญชุ์และอำพร ลดาวัลย์ยกมือ

ดังสนั่นไปทั่วทั้

้วปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออย่างรวดเร็ว เธอใ

บฉันเหรอ?!" เ

ไม่ออก ได้แต่ชี

เต็มไปด้วยความเกลียดชัง "ตบครั้งนี้ ฉันตบแทนต

ผดเสียงอย่างเกรี้ยวกราด "แกมัน

งหนี แต่ถูกลดาว

ะเข้ามาทำร้าย แต่ถูกลดาวัลย์สะบ

้น เริ่มร้องไห้โฮ

ระตูห้องหนั

นออกมาจากห้องหนังสือพร้อมกั

มือพิชามญชุ์ออกอย่างเย็นชา ส่วนพิชามญชุ

ยนเป็นเคร่งขรึมทันที เข

ยหน้าขึ้นมองลดาวัลย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคว