่ เขาชะงักเมื่อพบว่าหนึ่งในสองคนนั้นคือสาวที่เขาเคยให้ความสนใจ แต่เขาไม่มีความ

เรามาทำไม?” พินอา

็นตามท้องถนน คงคิดว่าเขาเป็นนายแบบแน่นอน แต่สถานการณ์ตอนนี้ เธอกลั

อะไรถึงพาตัวเรามา” ห

กมายอยากจะถาม แต่ไม่คิดว่าตัวเองใจดีพอที่จะไม่ทำอะไร หากต้องเค้นถามกันก็จะทำ เพ

รกันที่บ้านหลังนั้

า ทำให้เธอรู้สึกกลัวจับใจ แข้งขา

าะไม่อย่างนั้นเธออาจจะไม่มีปากไว

หลังนั้นเป็นของล

”ลุคส์เปรยแล้วสบตากับพินอาภา

น้าพินอาภา คว้าท่อนแขนกระชากร่างเข้ามาหาตนเอง

บเพื่อนฉัน!”

กระแทกพื้นอย่างไม่แยแส ออกแรงบีบท่อนแขนพินอา

้นฉันจะให้เธอได้ลิ้มรสความ

่อโทรหาลุง ใบหน้าเธอซีดเซียวมือ

้ไหม?”เขาถามแล้

ไม่ได้ค่ะ”หญิงส

คส์จับท่อนแขนเธอไว้แน่น แล้วลากให้ร่างของพินอาภา หญิงสาวรีบขืนต

ตามเพื่อนไป โถมกาย

ลว!”ปรางค์ปรียาตวาดเขา ส

มันหมดแล้วความรู้สึกนั้น จับปลายคางแล้วบี

ยู่เฉยๆ ก็ไม่มีปัญหาแล้วแส่หาเรื่องดีนัก!”เขาบอกแล้ว

่งใจลุคส์กระชากร่างบางเข้าหา เธอกรีดร้องดิ้นทุรนทุรายด้วยความหว

ลให้ร่างสูงใหญ่เซลงไปเล็กน้อย ชายหนุ่มชะง

ยใช่ไหม!”เ

ย แต่สำหรับพินอาภาชีวิตของเพื่อนเธอยังมีคนมากมายที่รออยู่ และเธอก็เป็นหนี้ชีวิตเพื่อนคนนี้มาก

งไมเคิลคือฉันไม่

ียาทำให้เขาหยุดชะงักไปชั

แล้วยังกล้าดีมาหลอกฉันอ

กให้ลุกขึ้นยืนเ

ีย

ึ้นเป็นรอยนิ้วทั้งห้า ปรางค์ปรียา

องเรียกเพื่อนตนเอง

พื่อนฉัน เขา

พื่อป้องกันไม่ให้พินอาภาเปิด

างค

บตาเพื่อน เธอยินด

ต้องอยู่กับฉัน ฉันจะจัดการให้

าภาออกไป หญิงสา

อาภาสะอื้นออกมาอย่างหนัก สายตาของเธอจดจำได้แค่เพียงสีห

มเงียบงัน ปรางค์ปรียากัดฟันแน่น เธอต้องข่มความรู้สึกของตนเองแม้กายกำลัง

อยู่ที่ไหน!”เขาตวาดกร้

พูดก็ตาย หากเป็นเช่นนั้นเธอขอไม่พูดมันออกมาจ

รือไม่บอ

อย่างแก ต่อให้ฉันรู้ก็ตาม”เธอ

กลัวตายหรื

ในเมื่อสุดท้ายแล

!”ลุคส์บอกพลางเดินเข

ญิงสาวถาม มองเขา

าลุงของเธอ