่นนั้นสร้างความหงุดหงิดให้กับเขาไม่น้อย หย่อนกายนั่งลงแล้วจับคางเรียวไว้ ออกแรงบีบเพื่อให้เปิดปาก เธอพยายามผ

บกรามแน่น จ้องหน้าหญิงสาวด้วยสายตาเอาเรื่อง กระชากเอวบางเข้ามาแนบชิด

ลับไม่เป็นผลเลย เมื่อเขาทำให้เธอแทบลืมหายใจ ร่างกายอ่อนแรงไปเสียหมด ทำ

ง จ้องหน้าคนตัวเล็กไม่ละ ปรางค์ปรียารู้ดีหาก

ทาน หญิงสาวมองเขาด้วยความงุนงง เพราะคิดว่าคนอย่างเขาคงไม่มีวันทำเช่นนี้แน่ ทำท่าจะไม่รับแต่เมื่อเห็นสายตาเขา หญิงสาวจำต้อ

่ เขาคงต้องทำตามวิถีทาง เช่นเคย ความจริง... เขาก็แทบทนไม่ได้ที่ทำได้แค่เพียงมองร่า

ถ้าฉันรู้ว่าเธอไม่กินเมื่อไหร่แล้วล่ะก็

มคุ้นชินกับการอยู่ที่นี่ แม้จะถูกขังอยู่ในห้องก็ตาม เวลานี้เธอเริ่มรู้สึกปลงและคิดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคงเป็นเพราะกรรมทำให้ได้พบกับผู

ไม่เคยถามที่อยู่ของลุงไมเคิลอีกเลย แม้จะรู้สึกแปลกใจก็ตาม แต่เธอก็ย

้เธอรู้สึกหลงใหลกับวิวที่นี่ หากเธอไม่ได้ถูกกักขังแล้วได้มาอยู่ที่ห้องนี้ เธอคงสุขใจ

เขากลับบ้านเร็วและจุดหมายก็คือห้องนอน ค่อยๆ แง้มประตูเขาไปด้านใน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากล

ี พยายามควบคุมอารมณ์ตนเอง ไม่เคยเป็นแบบนี้ เป็นไม่ได้ คนอย่างเขาไม่มีทางหลงเสน่ห์หญ