ยไม้เป็นดวงใ

น้าเขรอะน้ำตาก็มุดซุกซบลงบนหน้าอกด้านซ้ายอันแข็งแกร่งเพ

ชาติทหารนะครับ” เดวิดย่อตัวนั่งคุกหัวเข่าข้างหนึ่ง เขา

ม่ได้อยู่กับคุณเด...กล้วยไม้ก็ไม่อย

้าของตัวเองออก...กล้วยไม้ไม่เหลือใครแล้ว พ่อแม่จ

งคุณเด เลือดในกาย ลมหายใจ เนื้อ หนัง

ปล่อยเด็กน้อยไห้ยืนตรงระหว่างขาทั้งสองข้าง แล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ

กจากอ้อมกอดของกิมหยง แล้ววิ่งเข้าไปคว้ามือใหญ่จับไว้แน่น ยังไม่พอแค่นั้

วจะรีบกลับมารับคัทลียา...เราสองคนจะอยู่ด้วยกันจนกว่าคุณเดจะตายจากคัทลียานะ” เดวิดยกมือห้ามเม

อยพาไปนั่งตรงบันไดหน้าบ้าน บ้านหลังนี้เขาเช่าไว้ให้กล้วย

มีวงแขนแข็งแรงกอดไว้หลวมๆ ดวงหน้าคลอน้ำต

” เดวิดโน้มหน้าลงจูบศีรษะน้อย แล้วผลักออก เขาก

ดันมือใหญ่ออกจากแก้มทั้งสองข้าง เด็กน้อยรีบเช็ดน้ำตาออกจากกระบอกตา เมื่อคุณเดอุ้

นนี่ ส่วนคุณเด ถ้าคิดถึงคัทลียา...คุณเดก็จะมองรูปของคัทลียาในนี้” เดวิดใส่แหวนวงศ์ตระกูลในสาย

ือ

ดรอบคำคอหนาของคุณเด ร่างป้อมเบียดตัวเข้าหาแนบชิดในอ้อมกอดของคุณเดเช่นกัน ดวงหน้าจิ้มลิ้มเข

็ได้ตรงนี้นะ” เดวิดเอาไดอารี่ปกแข็งออกจากเป้ทหาร

ซึ่งข้างในมีแต่ภาพของเธอและดอกกล้วยไม้ บางหน้าก็จะมีข้อ

ิดใช้เวลาไม่ถึงห้านาที เขาก็ว

ุณเดค่ะ” กล้วยไม้เช็ดน้ำตาออกจากแก้ม แล้วแหงนหน้ามอ

ะกี่วันกี่ปี คุณเดจะรักคัทลียา

นั่งบนตัก กดศีรษะน้อยๆ ให้แนบอก ขาของเด็กน้อย

องบันไดบ้าน ก่อนที่เขาจะปล่อยกล้วยไม้ให้กิมหยงอุ้ม เดวิดก็จูบๆ และหอมแก้

คะ...กล้วยไม้จะรอคุณอยู่ที่นี่ตรง

เสียงสะอื้นไห้ดังยิ่งกว่าเก่า เมื่อภาพในความฝันค่อยๆ จางหายไปอ

เธอจะนอนละเมอฝันบ้าบอคอแ

ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง หล่อนโกรธกล้วยไม้มาก เธออยากให้เพื่อนตื่นจากความฝันประหลาดนั้น

งนี้...คุณเดอ

แว่วๆ อยู่ข้างหู ซึ่งทำให้หญิงสาวตัวบอบบางครางฮือๆ แขนทั

คุณเดอย่าทิ้งกล้วยไม้ไว้ที่นี่...กล้วยไม้ไม่อยากอยู่ที่นี่...ฮึกก...ให้กล้วยไม้ไปอยู่