บรื่นบนท้องถนน แอร์ในรถเย็นฉ่ำ ช่ว

้สึกอึดอัดและไม่เป็นตัวของตัวเอง น

รศัพท์บนคอนโซลและขวดน้ำหนึ่งขวดแล้ว ก็ไม่มีของอย่า

ของเขาดูคมชัดเป็นพิเศษภายใต้แสงและเงา เขา

ู่ เธอเผลอหันหน้าหนีไปทางอื่น ไม

ๆ น้อย ๆ และแววตาที่หม่นลงในท

้วเอ่ยขึ้น "คุณจะ

าตัวเองไม่มีที่ไปแล้ว จะกลับไปที่หอพักบริษัทเห

เบา "ฉัน...ฉันต้องกลับ

รถอีกครั้ง ตั้งค่าระบบนำท

ล้าพูดถึงปัญหาที่ต้องเผชิญในความเป็นจริง "คุณย

กฎหมายแล้ว เราต้องอยู่ด้ว

อย เขาอาศัยอยู่ในเพนต์เฮาส์สุดหรูใจกลา

าห้องเล็ก ๆ อยู่แถวชานเ

ง เธอรีบพูดว่า "ห้องของคุณพอสำหรับสองคนไหมคะ?ถ้าไม

องเธอผ่านกระจกมองหลัง ในใจรู้สึกอบอุ่

ัทสุพิชญาอย่างรวดเร็ว เป็น

ัย "คุณรอฉันแป๊บนึงนะ

ดับเครื่องยนต์แล้วปลดเข็มข

องฉันไม่เยอะ" เธอไม่อยากให้เข

่งเธอแล้วเปิดประตูรถให้ การกระทำนั้นเป

่วมงานผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งเลิกงานเห็นพวกเขาก็ทักทายสุพิชญาด้ว

รุ่นพี่ที่รู้จักเธอก็เดินเข้ามาแ

ๆ แล้วยิ้ม "โห หล่อจังเ

ดงขึ้นไปอีก ได้แต่ย

กเดี่ยวขนาดประมาณสิบตารางเมตร มีของเ

เล็กลงไปอีก เขามองไปรอบ ๆ สายตาไปหยุดอยู่ที่โต๊ะหนังสื

งแต่หยิบกล่องเปล่าใบหนึ่งขึ้นมาแล้ว

ำที่คล่องแคล่วของเ

สียงกระซิบสั่งการว่า "หาคอนโดเล็ก ๆ แถวสุขุมวิทให้ผมด่วน ตกแต่งให้ดูเก่า

ุณชายครับ หนึ่งชั่วโมง!นี่

ทำไม่ได้ก็ไสหัว

้อง สีหน้ากลับมาเรียบเฉยเหมือนเดิม

ใบและกล่องกระดาษสองใบ ยิ่งยศถือกล่องข้างละใบ มืออ

" คนนี้ถึงแม้จะพูดน้อย แต่กลับพึ่งพาได้อยางไม่น่าเชื่