หนี้เสน่หาจอมมาร

อนไม่มีทางทำแบบน

่าวเลยสักนิด ใบหน้าหล่อจัดสไตล์หนุ่มลูกครึ่งยุโรปออกสีแดงก่ำด้วยความโมโห ปะปนกับความผิดหวังและรับ

วหรือไง แม่เป็นแม่ของลู

กีดกันผม แม่ไล่เธอไปใช่มั้ย!” น้ำเสียงที่เค้นออกมาคือความขื่นขม ควา

ตาสว่างเสียที ผู้หญิงคนนั้นเขาไม่ได้เลือกลูก แต่เขาเลือกเงิน เข

ื่อแม่ ไม่มีวัน

่ในความคิด เธอจะไม่มีวันทำแบบนั้นกับเขาอย่างแน่นอน ทั้งหมดนี้

ังคับเธอใช่มั้ย บอกมาสิว่าแม่บังคับเธอ บ

งสิ แม่ไม่ได้บังคับเธอ เธอไ

มีวันทำอย่างนั้นกับผม

ี่ลูกบอกว่ารักนักรักหนา เขารัก

่เห็นทำให้เขาส่ายหน้า เพราะมันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด เธอไม่มีวันจะเลือกรับเงินภายใต้เงื่อนไขคื

ี้แน่ เดือนรักผม เดือนไม่มีวันทิ้งผม เราจะ

หน้า ร่างกายสูงใหญ่ตามชาติพันธุ์ของบิดายืนนิ่งเหมือ

รับเงินที่แม่ให้ มากกว่าจะเลือกอยู่กับเด็กอย่างลูก ตาสว่างสักทีสิ ไม่มีใคร

.. แม่โกหกผม... ผมไม่เ

็นห่วงของผู้เป็นแม่ สองเท้าก้าวเร็วรี่ไปอย่างไร้จุดหมาย ไปเพื่อให้พ้นจากความทรมานใจที่เป็นอยู

ินหญ้าด้านบนลงไปสู่ด้านล่าง ไม่สนใจว่าร่างที่ไร้หัวใจนี้จะไปสิ้นสุด ณ จุดไหน

ออกจากหน้าผากเพราะกระแทกก้อนหิน แต่ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ จะทำให้เขารู้สึกได้อีกแ

อยู่ในหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ ภาพนั้นแสดงบรรยากาศภายในห้องหนังสือขนาดย่อม และเสียงสน

นราวกับนางฟ้า ผู้สอนสวมชุดเดรสสีฟ้ายาวคลุมเข่าเรียบร้อย กำลังก้มหน้าก้มตาชี้ชวนให้เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อจัดสไตล์ลูกค

นในทุกช่วง อีกทั้งรอยยิ้มและแววตาที่มองสบกันบ่อยครั้ง ก็แสดงให้เห็นว่าคนทั้งคู่มีค

ลับไม่คิดอย่างนั้น เพราะหัวใจที่เต้นเร่ามันร้องบอกว