รติมาหยุดชะงัก แต่เธอ

ยุดเดินและหันกลับมามองปิยาภรณ์ด้วยสายต

น เธอรีบแสร้งทำเป็นหวาดกลัวและก้มหน

ียงหัวเราะ "พูดลอย ๆ