ำมันอาจลุกเป็นไฟเผาผลาญร่างอวบอั๋นนั่นได้ถ้าขืนเขามองนานๆ แค้นใจยิ่งนัก เธอกล้าดีอย่างไรไปหาและขอร้องให้

ียงเข้มเปล่งออกมาทำให้หญิงสาวที่กำลั

้ำผึ้ง นึกแล้วก็น่าใจหาย เธอกลายเป็นผู้หญิงร้ายกาจในสายตาของน้ำผึ้ง ทำเรื่องเลวร้ายแต่กลับมีหน้าไปขอร

ปหาเธออย่างช้าๆ ตาดวงเข้มดุดันจ้องมองเธอไม่วา

สั่นเอ่ยถามเขา กลัวสายตาของคนร่างโตเหลือเกิน แต

้ามาถามฉันนะ ร

ูดเรื่อ

พรรณ” ชายหนุ่มเดินเข้าไปหยุดดักหน้าของ

คนร่างหนาให้หลีกทางให้ แต่ก็ไม่ทำให้คนร่างโ

่นระริกๆ ไปสั่งคนนั่นคนนี้ให้เดินออกไปจากฉัน” สิงโตเปล่งเสียงกระซิบ

สียงอันสั่นเครือ ดวงตากลมโตเอ่อล้นไปด้ว

ิตใจทำด้

ช่เพราะพี่โตเหรอ... คนเห็นแก่ตัว เลว

ถ้าฉันไม่เมาคง

นี้ไง” พรพรรณแหงนมองคนที่ตัวสูงกว่าเธอมาก แล้วก้มหน้าลงชี้น

้องของเธอน่ะ มันเป็นลูกของ

์ พรก็ไม่ได้มั่วนะ หลีกไป…” มือบา

นตรงหน้าเสียเหลือเกิน เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นกางออกคล้ายๆ

ะลูก พรผิดด

ร่างสูงก้มมองหน้าท้องโตเล็กน้อย เปล่งออกมาด้วยความแค้น

าพรเลย บีบสิคะ บีบเลย... เลวที่สุด” เธอยืดขยับลำคอให้ชายหนุ่ม ท้าทา

” สิงโตแสยะยิ้มเหี้ยมเกรี

นไง” หญิงสาวตัวสั่นเทา ยามได้เห็นแววต

่!! นางมารร้าย” สิงโตเหลืออด เขากระชากร่างอวบอั๋นนั่นเ

ออกจากการรัดกุมของชายหนุ่ม เธอแหงนใบหน้ามองเขา ส่ว

โตฉุดกระชากลากดึงหญิงสาวให้เดินตามเขา

รรณทั้งรั้งทั้งทุบตีข้อมื

ก เขาใช้แขนอันทรงพลังโอบกอดรอบช่วงอกอิ่ม กึ่งอุ้มกึ่งลากหญิงสาวพาเดินข้ามถนนใหญ่ มือใหญ่อีก

พรพรรณเนื้อตัวสั่นไหว เกรงกลัว คนตัวโตที่เอาแต่ลากดึงเธอให้เด