งของอ

สิบปีของฉัน ฉันจัดกระเป๋

อยไม่ได้ไม่กี่ชุด หนังสือหนึ่งเล่ม และพาสปอ

. โฮป แอ

บันไดมายั

ที่โต๊ะอาหารเช้า สีหน้าโล่งอกอย่างเห็นได้ช

่ยบอก คำโกหกเคลือบอยู่บนลิ้นจนรู้สึกขมปร่า

สร้งอันน่าเกลียด แม่พูดว่า “โอ้ ที่รัก เป็นคว

รดที่มีควันกรุ่น เธอยื่นมันให้พลางพูดว่า “ชาสมุนไพรสูตรพิเศษช่

ับถ้

ด์ขมผสมกับคาโมมายล์ กลิ่

ระงับ

ีว่าในน

ี้คือของขวัญอาบยาพิษชิ้นสุดท้ายจากผู้หญิงที่ให้กำเนิดฉันมา จา

ึกหน้ามืดนิดห

สีหน้าสวมหน้ากากแห่งควา

ฉันไปนั่งที่เก้าอี้ “ลูกคงหักโหมเกินไป ขึ้นไปพั

รอบเอวฉัน คอ

กับไหล่ของเขา ช้อนสา

่วเบาและอ่อนแรง น้ำเสียงของเด็กสาวที่พวกเขาคิดว่าร

้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจจอมปลอม “แต่ตอนนี้พวก

หญ่ ฉันก็ลงกลอนประตู คุกเข่าลงห

ดีรสขม ร่างกายบิดเกร็งจากการ

ตา จ้องมองคนแปล

ชา ริมฝีปากเม้ม

รรมดาๆ ที่ไม่เป็นจุดสนใจ กางเก

ที่ห่อไว้อย่างประณี

ใช้แล้วทิ้งเพื่อเรียกพนักงานส่งของ โ

ของภัตตาคารสตาร์ไลต์ ในสวนสน

ุณอีวา

วิวที่อยู่ห่างจากส

างไกลกำลังขยายสูง

า ลีโอ และพ

ส่วนตัว ช่างเป็นภาพครอบครั

บา เคียราจับมืออีวานไว้ ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความพึงพอใจ พ่อ

่งเข้ามาในโทรศั

ที่เธอมาถึง ดู

าพครอบครัวอันสมบูรณ์แบบน

งโทรศัพท์เครื่องเก่า ลบข้อมูลทั้งหมดทิ้งจนเกล

้อมกับเสียงน

เดินมุ่งหน้

หันหลังกลับ