คนนี้...พ่อเลี้ยงขอ

พ่อเล

pte

้า ปกปิดเรียวขาขาวไว้อย่างมิดชิดย่ำก้าวไปข้างหน้า นัยน์ตาคู่สวย

อนิกส์และกระเป๋าผ้าใบโปรดไว้แน่น ๆ เพื่อซึมซับความสดใสร่าเริ

ิทยาล

ๆ ไม่ได้เที่ยวเล่น เดินห้างสรรพสินค้า หรือไปรวมกลุ่มกับใคร เ

ังสนใจเรื่องหาเงินมากกว่าเรื่องเรียน จึงตั้งใจจะตรงกลับบ้านไปทำงา

สีขาวสะอาดจึงหยุดก้าวลงแล้วหันกลับไปหาเพื่อนที่ด

แย้ม แกทำเสร

วเดียวกัน ความเป็นเพื่อนที่สนิทสนมกันมาตั้งแต่สมัยเรียนอนุบาล เธอร

ก็พูดแบบนี้ แกผลัด

ล้วป่ะ แค่ยังไม่

ิงแย้มเอาตาย แกก็รู้ว่าแม่ไม่หักคะแนนอย่างเดียว จะได้ทำเพิ่มอ

ักศึกษาระดับชั้นปีที่สามเทอมสุดท้ายคงไม่มีใครอยากถูกตัดคะแนนแล้วยังต้องทำงานเพิ่ม ใช่เ

บ้านฉันไม่ได้รวยอย่างแก อยากได้อะไรก

ังกับว่าฉันรวยคับฟ้า ข

ะชด ปรายลดาไม่ได้นึกอิจฉาลูกเศรษฐีอย่างนัชชาที่มีคุณแม่เป็นถึงเจ้าแม่ปลากระป๋อง

าห์กราบงาม ๆ ขอมาเพื่อขับไปรั

ะ ฉันว่า... ฉันจะเลิกกินป

กระป๋องไม่ได้หรอก ตราบใดที่แกยังไม่รวย... แล้วฉันจะบอกอะไรให้อย่าง ฉันจะไปทำ

ง เพราะการที่จะให้ลูกผู้ดีอย่างนัชชามาทำงานข

ถอะ ฉันอยากช่วยแกทำงานเต็มแก่ ทำรายงานเสร็จแล้ววันนี้จะได้แต่งตัวสว

ยกมือขึ้นลูบหน้าตาเหยเก แก้มขาวนวลกลายเป็นสี

นวลเนียนละเอียดไปทั้งตัวไม่มีแม้รอยแผลเป็น ทรวดทรงองเอวสะโอดสะอง จมูกโด่งเป็นสันงามตามแบบ

ีหนึ่ง... อันที่จริงเด็กปีหนึ่งหลาย ๆ

าส่วนแบ่งของแกไปด้วยนะ ไ

รายงาน ค่าออกอีเว้นท์งานหน้า” นัชชาผุดรอยยิ้

ด้วยเครื่องสำอางอ่อนรับลิปสติกสีเชอรี่ ขณะที่อีกคนนั้นสวยใสไร้เครื่องส

เมื่อเด็กปีสามอย่างปรายลดาใช้ชีวิตเหมือนสาววัยสามสิบ! เลิกงานกลับบ้านทำงานบ้านทุกอย่าง ยังต

บที่จะว่าเธ

ทำงานไปทำไม” บ่นอุบอิบพลางส่ายหน้าไปมา ขณะที่อีก

ีรถยนต์ส่วนตัวใช้ บางคนก็มีพ่อแม่มารับ การจราจรจึงเริ่มติดขัด หากว

่อย ๆ เป็นพี่รหัสนิสัยดี มันจึงไม่มีปัญหาเรื่องความปลอดภัยกับเธอที่ไม่ได้เ

ริม ฉันมีเ

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาขวางหน้าไว้ ให้เพื่

่างนะ เพราะว่าปริมจอง วันนี้เป็นวั

งหน้าหวานด้วยแววตามากความหมาย เป็นเวลาเดือนกว่า ๆ แล้วที่ธาม

ๆ ค่ะ มันไม่ใช่เรื่

ต้องได้สิทธิ์นั้นก่อน ขอโทษนะที่ไม่ได้บอก” ในท่าทีว่าได้รับชัยชนะ ร่างสูงแทรกตัวเข้าระหว่า

ด้ยินนั้นเป็นความจริง จากอาการประหม่าข

ย่าบอกนะว่าแก

บ ทำไ

าตั้งแต่อนุบาลสองจนเข้ามหาวิทยาลัย! ไม่มีเรื่องใดของปรายลดาท

หากันสนิทแน่น หากไม่เป็นเพราะใส่กระโปรงสั้นเหนือเข่าทรงเ

่อนทรยศ แกมีความลั

ก ๆ อัก ๆ กลืนน้ำลายลงคออย่างหวั่นกลัว เมื่อแววตาคู

ลง ๆ เหมือนคนบ้า เพื่อน ๆ ในกลุ่มเขายังเรียกหล่อนว่า

ญาทำอะไรพี่ได

สองอย่างโกรธแค้น กระแทกส้นสูงปึงปังไป มือหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป

นแล้วนะคะ พ