ีแต่ท่านก็มิยอมมีหญิงอื่น ที่สุดแล้วสวรรค์ก็เห็นใจประทานธิดาน้อยมาให้ในเวลาที่ไม่คาดคิดแต่

งผ่านวัยปักปิ่นมาไม่ทันถึงปี กระนั้นโฉมงามของนางก็เป็นที่เลื่องลือไปทั่วสารทิศ งามด

ฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อราวผลอิงเถาสุก ทั้งหมดนี้เหมาะเจาะอยู่บนใบหน้ารูปไข่ที่มีรอยบุ๋มของลักยิ้มที่นวลแก้ม ทั

ป็นผู้มีเมตตา คุณสมบัติกุลสตรีก็ครบพร้อม ไม่ว่าจะเป็นอาหาร เย

ู่เสมอ เว้นเสียแต่แม่ทัพค

ข้าไม่รู้ว่าเสด็จพ่อทนให้ชายผู

ผู้นั้นอยู่ที่สวนดอกไม้ในจวน นั่นทำให้นางกำนัลประจำ

ิ์ศรีไปตั้งแต่เมื่อไรกันเล่าเพคะ ” นาง

งยศถาบรรดาศักดิ์ แต่หมายถึงกาลเทศะที่ผู้เยาว์ควรมีต่อผู้อาวุ

เขาแจ้งกับฝ่าบาทแล้วว่าไม่ประสงค์จะรับย

ักเด็กรู้จักผู้ใหญ่ เงินทองขอเป็นพรุ่งนี้ ยามนี้ข้าอยากได้อย่

ท่านแม่ทัพกล่าวกับบิดาของตน นั่นทำใ

ก็ช่างเลียนแบบ

ริงนาพี่เ

่งกว่าเงินทอง ” เจียหลันว่าพลางหน้าแดงก่ำ นางอยู่ในวัยสามสิบสอง สามีเป็นทหารอยู่ในกองทัพ ย่อมรู้ดีเหลือเกินว่

หลัน ” องค์หญิงถามอย่างใค

มีอะไรหรอกเพ

ิงเค้นเสียงพลางใช้มือเชยค

ยังเยาว์วัยนัก ” สาวใช้ว่า ทำให้องค์ห

ัยปักปิ่นมาแล้ว เลิกพูดเสมื

นั้นทั้งรักทั้งห่วง แต่บางครั้งการประคบประหงมราวไข่ใน

งียบอยู่เช่นนั้น นางจึงลุก

ร ข้าจะไปหาคำตอบโดยการสอบถามจากคนอื่น ม

ะองค์หญิง ไม่ไ