pte

้นหลังอารมณ์โมโหระลอกใหญ่สิ้นสุดลง เพียงสมองรับรู้ว่าเธอเป็นของใครมาก่อน ต่อให้คนค

ะทบลงบนใบหน้าหวานหมดจด เส้นผมนุ่มหอมสีน้ำตาลสลวยลู่ไปกับเรือนกายอรชร จมูกรั

ด้านชามันแทบกระเด็นออกมานอกอกอย

ะคิดว่าตัวเองควรตัดใจได้ แต่ไม่เล

อคืนมาแล้

มีปฏิกิริยาตอบ เสียงผ่อนลมหายใจของร่างบางในเดรส

ัวบางคนจะหาว่าเขาไร้น้ำใจอีก ทั้งที่วันนั้นเขาออกไปข้างนอก กลับมาเบิก

ัน ดันตื่นตะลึงกับช่องคลอดอันเดียว และที่

เก่ง... แต่

อไปกับอากาศเย็นฉ่ำในรถตอนนี้ อีกคนก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ไม่รับรู้

ห้เขา และเดินจากไปท่ามกลา

คงจะทำให้อัน

่อนโยนแกมเจ้าเล่ห์ ครองภพพูดกับคนหลับได้ ราวกับว่าโลกส่

บ โอบล้อมด้วยธรรมชาติเดินทางเข้าเมืองสะดวก ถึงประมาณรถหนาแน่นเ

าน หลังจากที่เขาโทรบอกล่วงหน้าว่าอัน

้าบ้านครับ ผ

านานถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนจะตอบ “ครับคุณอ

บคุณ

ุกคนในบ้าน แม้เป็นคนขับรถหรือพ่อบ

งก็เห็นจนตาลาย บางวันเลิกงานมาพาลปวดหัวด้วยอีกต่างหาก กับการโหมงานหนักตลอดวัน แม้เป็น

ยาบาลที่พ่อเป็นหุ้นส่วนใหญ่ อาจจ

ยได้ดี... เป็นสาเหตุหนึ่งที่

ตามใจตัวเองล้วน ๆ ระหว่างเรียนเธอยังไป

ในท่านั้น ขณะดวงตาคู่คมพิจารณาคนหลับบนรถว

เจ้าหญิงของ

่นความสุขบาง ๆ อดไม

าชวนเล่นเจ้าหญิงเจ้าชาย ไม่แปลกที่เธอจะโดนไล่ให้รับ

กวาดฝุ่นในห้องหนังสือทั้งน้ำตา เพราะอยากจ

องใส่แว่นหนาเตอะ หากพอโตขึ้นเขาเลือกที่จะดูแล

่อเขายังเป็นคนตาบอดมองไม่เห

อะไรอีกไหม?” คุณลุงเอี่ยมทักคนที่ไม่

ามองสัมภาระหลายชิ้น จึงค่อยโน้มตัวลงปลดเข

บนหน้าผากเนียนที่ทำให้แทบอดใจไม่ไหว วงแขนสอดประคองเอวคอดกิ่วผ่านเดรสตัวสวยกระชับเธ

์ทำให้นึกเสียดายอยู่ว่าแม่คนตัวเล็กเอวบาง ทั้งนุ่มท

หัวสมอง รวบข้อพับขาวเนียนขึ้นอุ้มอย่างระวังมือพร้อม

เหยียบผืนหญ้าผ่านสวนหน้าบ้านไป ทั้งสารถีและคุณพ่อก็คงจะเห็น หรือแม่บ้า

สัย พอมานั่งรออยู่ในห้องรับแขกหลัง

ึงพยักหน้าให้พ่อแทน ก่อนเดินไปโดยไม่สนใจคนข้างหลังที่ทำหน้าเหมือ

ารถีว่า ‘ลุง... ปลุกเธอให้เดินเข้าบ้านไป ปัดเบาะบนรถให้ด้วยอย่า

ของพ่อบ้านแม่บ้านอีกต่างหากเหมาะสำหรับครอบครัวใหญ

บไม่รู้เรื่องรู้ราว จนถึงประตูไม้สลักมีสติ๊กเกอร์ดอกไม้ติดอยู่

ขาวปรือขึ้นลงเบา ๆ ก่อนที่คนสะลึมสะลื

ยู่ในความฝัน มือเล็กสั่นเทาบนแผงอกกว้าง ขณะที่เขาไม่ได้ตอบ

หม? กินอะไ

กินกาแฟม

ุม เขาไม่พอใจตั้งแต่วันนั้นและก็เ

หน้าต่างเข้ามาในห้องที่มีแค่เธอแล

ยแล้

หนม

ดหลังชนหัวเตียง แก้มขาวนวลแดงซ่านพอนึก

ล่ะว่าไม่มีวันที่เธอ

วลางานพี่แล้วไม่ต้องม

้วเนี่ยนะ...

วกลัวอยู่แล้วยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ นั่งตัวงอบนเตียง

ให้เห็นว่าเล่นโทรศั

ื่องส่วนตัว อันนาจะคบใคร ไม่เห็น

ย้งกับเขา ด้วยความดุ! ชายหนุ่มยังม

คิดว่าจะฉลาดคิดได้เองว่าพี่ไม่ชอบ” พูดแล้วเขาจึงลุกขึ้นยืนสุด

เรื่องดีกับเขาอยู่ ทว่าสีหน้าท่าทางทำตัวลีบเล็กเหมือนเห็นเ

ตลอดจึงเต็มไปด้วยอารมณ

ะโทรบอก แด้ด มัม มาทา

่ของเขาด้วยเช่นกัน เขาเรียกแบบนั้

หรือเปล่า หากพอมองแผ่นหลังแกร่งของเจ้าของร่างสูงที่เดินจากไป ปิดประตูลงเบา ๆ เธอคงได้แต่ห