สายเกินไปที่จะเสียใจ: ลูน่าหมาป่าขาวผู้หวนคืน

ของฉัน เคลัน คือคู่แท้แห่งโชคชะตา เป็นข

มาป่าสาวอีกตัว เซราฟินา ในฐานะลูน่าที่เขาเลือก โดยใช้ลู

มาทางพวกเรา เคลันพุ่งผ่านฉันไปโดยไม่แม้แต่จะมอง เขาใช้ร่

่จะหันกลับม

นทำร้ายเธอ เขาก็ลากร่างที่บาดเจ็บของฉันไปย

เขาก็ตระหง่านอยู่เหนือฉัน

ครั้งเดียว ฉันจะริบนามของเ

ฆ่าฉัน ความหวังสุดท้ายของฉันก็

้อเสนอที่จะเข้าร่ว

ะลึกทุกชิ้นที่เขาเคยให้ฉันลงไปในกองเพลิง เ

ที

งของซ

นใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการปรุงให้สมบูรณ์แบบ คืนนี้คือคืนก่อนวันเกิดครบรอบสิบแปดปีของฉัน คืนก่อนการแปลงร่างครั้งแ

็นของเรา เทพีแห่งดวงจันทร์ได้ถักทอดวงวิญญาณของเราเข้าด้วยกันนานแสนนานก่อนที่เราจะเกิดมา ฉ

รีมแต่งหน้าเค้กเป็นสีเหมือนท้องฟ้ายามเที่ยงคืน มีเกล็ดน้ำตาล

่งเป็นที่ตั้งของห้องทำงานของอัลฟ่า เขาทำงานดึกอยู่เสมอ คอยบริหาร

จนจนไม่ผิดแน่ กลิ่นนม แป้งเด็ก และกลิ่นหอมหวานไร้เดียงสาของลูกหมาป่า ตัวที่ยัง

งานของเขาแง้มอยู่เล็กน้อย เสียงพูดคุยลอยออกมา–น้ำเสียงทุ้มล

รือ อัลฟ่า” แจ็กซ์ถาม “ม

ซี่โครง ฉันแนบตัวเข้ากับผนังห

จากความอบอุ่นอย่างที่ฉันเคยวาดฝันไว้บ่อยครั้ง “เธอจำเป็นต้องเห

่อตัวขึ้นในท้องของฉ

างสมบูรณ์แบบ แต่เหมือนเสียงกระซิบตามสายลมมากกว่า ซึ่งเป็นผลข้างเคียงจากการแปลงร่างที่

หาตัวที่ไม่ก่อเรื่องวุ่นวายมาได้ นั่นคือคว

ซ์ส่งกระแสจิตตอบกลับ เสียงในความคิดของเขาเปี่ย

งดงามที่เขาโปรดปรานมาโดยตลอด พวกเขากำลังวางแผนจัดฉากครอบครัวปลอมๆ โดยใช้ลูกหมาป่า

เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ดิบเถื่อนจนรู้สึกราวกับการถูกทำร้ายทางก

มีวันยอมให้โอเมก้าที่อ่อนแอ

หินอ่อนจนเกิดเสียงตุบเบาๆ ชวนสะอิดสะเอียน เค้กแสนสวย

แต่มันคือร่างกายของฉัน กระดูกของฉันรู้สึกราวกับถูกไฟแผดเผา บิดงอและแตกหัก สายตาของฉันพร่ามัว

ขาเห็นฉันในส

มืดมิดของผืนป่าโดยรอบ แต่ละก้าวคือการทรมาน ฉันรู้สึกได้ว่ากระดูกสันหลังของฉันยืดออก ข้อต่อต่างๆ หลุดออกจากกันแล้วดีดกลั

ัดการกับพวกโร้กด้วยความเฉียบขาดและโหดเหี้ยม เขาพบฉันกำลังร้องไห้ เข่าถลอกและมีเลือดออก แล้วเขาก็กดแท่งช็อกโกแลตใส่มือของฉัน สัมผัสของเขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือ

้นกลับกลายเป็นยาพิษ แผดเผาภา

ันก้มมองอุ้งเท้าของตัวเอง มันใหญ่โตและปกคลุมไปด้วยขนที่ขาวบริสุทธิ์ราวก

ริสุทธิ์ไร้สิ่งเจือปน ประสาทสัมผัสใหม่ที่ทรงพลังของฉันจับสัญญาณโครงข่ายกา

ไป เสียงในความคิดของ

ึงความเจ็บปวดของเธอนะ! ความกังวลของเขาเปรี

อมรับข้อเสนอไปเรียนต่อต่างประเทศ หนูจะไปที่อาณาเขตข

่างกลับคืนร่างเดิมก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน ในสภาพเปลือยเปล่าและสั่นเ

นก็ดังขึ้นในหัวของฉัน ข้อความเชื่อ

สั้นและเป็นทางการ ภาพหนึ่งวาบขึ้นมาในหัวของฉัน: อุ้งเท้าหม

ีความเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะบอกฉันต่อหน้า เขาทำให

คัญอีกต่อไปแล้ว มีเพีย

ตอบกลับไป ให้มันฟังดูว่างเปล่าแล

ค่ะ อัล

ยวกับเคลันมาทีละชิ้น มีดสั้นสำหรับฝึกซ้อมที่เขาเคยมอบให้ฉันในวันเกิดครบรอบสิบหกปี เสื้อย

ฝ้ามองพวกมันมอดไหม้จนเหลือเพียงเศษถ่านที่คุโชน ร่องรอยสุดท้