ของคิม

ฉันแทบหยุดหายใจ มันไม่ใช่แค่การขโมย แ

ธอเคลื่อนไหวอย่างชำนาญ ราวกับการแสดงออกถึงความร่ำรวยที่เธอศึ

รท์รีบวิ

ง ผู้หญิงคนนี้”—เธอชี้มาที่ฉันด้วยนิ้วที

ดปกเสื้อโค้ท นิ้วของเธอสัมผัสกับผ

ยน้ำเสียงเบาและไม่สนใจ “ฉันไม่ค

ออกเถอะ

ะ เสียงหัวเราะน

ย คิม เธอรู้ว่าออสตินเก

ั่นเทาด้วยเสียงสะอื้นเบาๆ ฉันวางมือลงบนศีรษะของเ

ามาอยู่ระหว่างเรา ทำต

ันจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย คุณกูลด์เป็นผู้ปกค

เธอไม่รู้เลยว่าเธอกำลังยืนอย

จ โทรแจ้งเอฟบีไอ โทรแจ้งพระเจ้าก็ไ

ธอหันไปมองอีวาเลน่

คุณครูเบาๆ “เธอเป็นแค่แม่บ้านเก่า เราจำเ

ันเกือบจะชื่นชม มันเป็นกลยุทธ์แบบมาเฟีย

เลน่า” ฉันพูด “คุณใส่รองเท้

าถอนหายใ

อสตินซื้อเสื้อโค้ทตัวนี

ครบ

ยู่ในอากาศ

ฉันต้องการให้คุณออกไปจากบริเวณโรงเร

ุณอัลไบรท์เอามือวาง

ดันเบาๆ แต่ในโลกของฉัน การแตะ

ับภูเขา สวมสูทที่ราคาแพงกว่าเงินเดือนประจำปีของครูคนนี้ พวกเขาไม่ได้ชักอาวุธ

อของเธอปล่อยจากหน้าอกฉันร

เหล่านั้น เธอเคยเสิร์ฟกาแฟให้พวกเขาในครัวขอ

เสียงของเธอสูญเสียความสุภาพท

ความกลัวเริ่มแตกสลายบนหน

ำอะไร” ฉันพ

รอ?" คุณอัลไบ

ีค่ะ"

งมา มันคือรถประจำตำแหน่งของตระกูลมิลเลอร์ ป้าย

ม่ได้อย

างหากที่