ชาร์ล็อตต

านราวกับคำพิพากษาประหารชีวิต ความเงียบงันในเพนต์เฮาส์ราวกับมีชีวิต มันกดทับและบีบคั้นฉันจนแทบหายใจไม่ออก ฉันติดกับดัก ไร้พ

งเรา พวกเขาพูดถึงแกเหมือนเป็นเนื้องอกที่ต้องตัดทิ้ง เป็นปัญหาที่ต้องถูกลบทิ้ง ความค

ูกล็อกจากด้านนอก ฉันกล

ี่ไร้ซึ่งความแยแส ฉันนอนไม่หลับ ฉันนั่งอยู่ในความมืด เฝ้ามองไฟหน้ารถที่เ

ได้ยินฉัน? หรือพูดให้ถูกคือ ใครจะสนใจ? คนรับใช้และพนักงานทุกคนล้วน

ป้องฉัน การทรยศของพวกเขาเป็นบาดแผลสดที่เหวอะหวะ พวกเขาเลือกเงินแล

มา เป็นดั่งเศษถ่านคุที่ริบหรี่ใ

นเด็กกำพร้า

ฎหมาย แจ้งให้ฉันทราบว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดกำลังตามหาฉันอยู่ พวกเขายังเด็กมากตอนที่ฉันเกิด และจำใจต้

อยากตอบกลับ ฉันคือเจนนิงส์ ฉันมีครอบครัวแล้ว หรืออย่างน้อยฉันก็เคยคิดเช่นนั

ดีเก่า มหาอำนาจระดับโลกที่มีอิทธิพลในวงการขนส่งทางเรือ การเงิน และการเมือง พวกเขาขึ้นชื่อเรื่องการรักษาความเป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง

ารเดิมพันที่บ้าบิ่นและสิ้นหวั

งการโท

เครียด เขาดูเหมือนคนที่ไม่ได้นอนเช่นกัน เขาถือถาดที่มีน้ำ

ยงแหบพร่าด้วยอารมณ์ “ผม... ผมรู

บขัน “คุณกำลังขอให้ฉันปล่อยให้แม่ของคุณกับนังงูพิษที่คุณพาเข้ามาในบ

วดวูบหนึ่ง “มันไม่ใช่การฆาตกรรม มัน... มันเป็นขั

ชน์ของราคาหุ้

บานได้เลย หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้จบลง เราค่อยเริ่มกันให

ยุดหายใจ ราวกับว่าลูกชายของเราเป็นแค่สิ่งของต้นแบ

กับเขาด้วยอารมณ์ได้ เขามีภูมิคุ้มกันต

เองให้อยู่ในสภาวะสงบนิ่งอย่างผ

ง” ฉ

กับการยอมจำนนอย่างกะท

“ถ้ามันเป็นสิ่งที่ต้องทำเพื่อรักษาอน

ะน่าขัน เขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเชื่อว่าฉันจะยอมจำน

อนไขข้อหนึ่ง”

พูดทันที แววตาเป็นปร

นจะเป็นบ้าตายเสียก่อน ถ้าฉันต้องทำเรื่องนี้... เรื่องแบบนี้... ฉันต้องการอะไรมาดึง

ตา แต่ความปรารถนาที่จะได้ทางออกง่าย ๆ ก็มีชัยเหนือกว่า เขาต้

ะตือรือร้น “แน่นอนอยู่แล้ว เดี๋ยว

นจอมปลอมจนทำให้ฉันขนลุกเกลียว “ขอบคุณนะ ล็อตตี้

ัยคนหนึ่งก็นำโทรศัพท์และแล็ปท็อปของฉันมาให้ ฉันรออยู่ด้วย

เมลเก่าฉบับนั้นเจอ ฉบับที่มีจดหมายจากสำนัก

อร์นี้ยังใช้งานได้อยู่หรือไม่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขา

รั้งก่อนที่ชายผู้มีน้ำเสียงสุข

นเสียงสั่นเครือ “หนูชื่อชาร์ล็อตต์ค