เซราฟินา

รื่องอยู่หน้าประต

าน และบรรยากาศก็อบอวลไ

ทั้งดอกไม้และบริการจัดเลี้ยง เหล่าผู้

้าวล

ังเหยียดตรงฝืนความเจ็บปวดท

ดันเต”

มองกวาดมาที่ฉันชั่วครู

ดันเตก็เดินลง

้ดวงตาราวกับรอยฟกช้ำ เหมื

ฉันแล้ว

เครื่องบินไปลอน

บแห้งเหมือนกร

ครื่อง”

ต็มไปด้วยความเหน

ะบ้างไหม ฉันไม่มีเวลามาทำเรื่องพวกนี้น

ู้” ฉ

กล่องสี

กเอาสิ่งนี

ะแวง ไม่คิดแม้แต่จ

คืออ

างฝืนเค้นคำเรียกนั้นออกมาจ

ม่รั

เขาก้าวขึ้นมาข้างหน้า

ามีระเบิดไห

อบจะยิ

แต่ไม่ใช่ชนิดที่ระเบิดตูมตาม มันเป็นชนิ

ไปลอนดอน” ฉั

จริงๆ ดวงตาของเขาค้นหาในดวงตา

ะไ

ันพูด “ที่ไหนสักแห่งที

ี” เ

้างอยู่ในอา

ลดเปลื้อ

นหลัง

่ง มุ่งหน้าไปยังบ้านที่พี่ส

่คำโกหกที่เ

าเป็นเพียงภาพเลือนรางตัดกับทัศน

ดันเต” ฉ

ึ้นไปบนร

ินค่ะ” ฉ

ข้าสู่ทางหลวง ฉันก็

การ์ดออกจ

ป๊าะ ฉันหักมั

ันออกไปนอ

ื้นยางมะตอยแล้วหายลับไ

นผมปลิวสะบั

หายใจเ

ของฉันเจ็บแปลบ แต่อากาศ

องเลือด โคโลญจน์ราคา

ีรสชาติ

้นก็คือสิ่งที่ฉันอ

มอเรตตี ได้ตายไปแล้ว

่องที่ซิดนีย์จะเป็

่อยให้ระยะทางกลื