งของม

กไป!” ผม

ากห้องโถงเหมือนหนูที่หนีออกจากเรืออับปาง ตะเก

ตุผลหน่อย” พ่

อก

่สูงขึ้นไปแตกร้าว พ่อแม่ของผมถอยร่นไปด