ที่

บว่าคำพูดจากน้ำเสียงอันอบอุ่นของต้นรักษ์สื่อถึงใจมีนา ดวงตาที่เคยเหม่อลอยกะพริ

สายตาขุ่นขวางไปหาเมษาและกานพลูพร้อ