จอมมารกับผู้กล้าเป็นของคู่กันไม่ใช่เหรอ?

ซูซูกิ’ จะเหนื่อยมาก นอกจากร่างกายจะเห

กเขียนมังงะที่กำลังรับผิดชอบ และไหนจะต้องส่งงานไปแผนกตีพิมพ์ให้ทันเวลาอีก กว่าจะกลับถึง

รนามว่า ‘รีชม่อน ซิกเนอร์’ ชื่นชอบความรุนแรง รักความตื่นเต้น มักจะสร้างสถานการณ์ให้กับตัวเองเ

มด ทำเอาชายวัยสามสิบสองที่เป็นชายแท้คนนี้ปวดหัวตุบๆ แถมตอนพิเศษของแต่ละเดือน นักเขียนยังเซอ

านนี้อยู่หรอก แต่เพราะผู้ให

ูซูกิซัง และปั้นนักเขียนหลายคนให้ดัง ต้อ

รับผิดชอบอาจารย์ยูโกะได้ แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ

วยนะ ซู

้ใหญ่กลับเลื่อนการพิจารณาออกไป แถมงานเขียนของอาจารย์ยูโกะที่ต

าจารย์ยูโกะส่งต้น

องรุ่นน้องในแผนกดังขึ้น เรนกิดึงส

จแล้ว ข

ย์ยูโกะมาจากเครื่องปริ้น พลางคิ

่ว่

้าหน้าสุดท้ายกลับไม่ตรงกับสตอรี่บอร์ด เพราะจอมมารดันมาโผล่อยู่ในราชวังกับเจ้าชายลำดับท

่ๆ ก็กระโดดข้ามแบบนี

คิดจะเขียนอ

เบอร์ที่บันทึกไว้ เสียง “ตื้ด” ดังอยู่หลายครั้ง แต่ในที่สุด เสียงแ

วัสดี-

บกวนนะครับ แต่ต้นฉบับนี้ไม่เหมือนกับที่ส่งสตอร

อ่อ

รับ

เนื้อเรื่องที่เพิ่ง

กลัวว่าจะลืม เลยใส่ฉากที่เพิ่งนึกออกลงมาในต้นฉบับที่กำลังจะพิมพ

่อระงับปรอทความโกรธไ

มุดที่มีไว้สำหรับร่างภาพล่ะครับ

า-ไม่

รโทร.คุยกัน ไม่อย่างนั้น รอยยิ้มของเขาคงทำให้อาจารย์สุด

วนี่ครับ ว่าจะเขี

โทษ ผมจ

าอาจารย์จะเขียนเ

ะ น่าจะ...

อ

ายของความอดท

งสือแล้ว ถ้าไม่รีบเขียนให้เสร็จภายในวันนี้ก็ไม่ทันกันพอดี อีกอย่างนะ เพราะรองานจากอาจารย์ยู

เสร็จภายในวันนี้ ขีดจำกัดคือห้าท

ฮึ

ารย์ย

..

าจา

..

ลับไม่พูดเอาเฉยๆ ความตีสต์ระดับนี้ สองปีที่

นและก้มหัวขอโท

้องทำออกมาให้ตรงเวลา ต่อให้ก้มหัวให

้วผมจะเข้าไปหาอา

ะ อ

เรนกิบ่นในใจ ก

ต่อให้หงุดหงิดหัวใจขนาดไหน เขาก็ต้องยั

จ้า ถ้าเส้นทางการทำงานของเ

ั้นเอ

๊ยด

ไม่จร

ุ เรียกรถพย

เสียงดังโหวกเหวกใกล้ๆ ความ

ืดแบบนี้ล่ะ ไหนจะเส

ประสบอุบัติเหตุจ

ียบไปสักพักใหญ่ๆ ก่อนเสียงหัวเราะหึ

่ต้นฉบับมังงะตอนที่ 286 ของเรื่อง ‘จอมมารกับผู้กล้าเป็นของคู่กันไม่ใ

่ว่

็ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับตัวปัญ

นกิ ซูซูกิ อ๊ะ! ไม่ใช่ ต่อไปต

อ๊

ล้วไหนจะชื่อนั่น

ร้ที่มา

ะ แน่จริงก็โผ

่เมื่อครู่ หงุดหงิดเสียจนฉุนขาด ถึงจะไม่เข้าใจว่าตนที่ตา

L ที่อาจารย์ยูโกะเขียน แล้วที่บอกว่าต่อไป

ครื่องปรุงราเมงถ้วยยืนอยู่ตรงนั้น มองเห็นแค่เงาร่างๆ แต่ก็รู้ว่าเป็นผู

จารย์ยู

ๆ ปากของเขาไม่ขยับเลยสักนิด ถึงอย่าง

อนรับสู่โ

รย์ยู

ี่เขาต้องสู้รบตบตีมาตล

อกันอีกแล้ว ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้

คุณมา แต่ผมไม่อยากให้คุณบก.ที่แส

าจารย์ยูโกะจริงๆ ไม่สิ ฉั

งก็รู้จักเป็นอย่างดี เลยไม่มีอะไรที่คุณบก.ต้องกล

ใหม่ แต่มันก็น

มือนนายจะค

จริงนี่ เอาเป็นว่า ผมจะส่งคุณไปต

อ๊

หงุดหงิดและรีบร้อนออกจากบริษัทก็คงไม่ต้องเจอกับอุบัติเหตุหรอก อีกอย่างนะ ม

มันอะไร หรือว่าหม

กใบใหม่ แล้วพบกัน

ยไปสิบชาติแล้ว และที่ว่าพบกัน หมายค

สีน้ำเงินและเงาร่างของอาจารย์ยูโ

่น เป็นใค