ฝ่อ ก่อนที่จะใจชื้นขึ้นมาอีกครั้งเพราะคำพู

รพูดจาอะไรมากมายหากต้องขึ้นเตียงกับผู้หญิงสักคน แค่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหญิงที่เขาสามารถซื้อหาได้จัดการทุกอย่าง เขาไม่เคยต้องพูดจาเล้าโลมเธอเหล่านั้น เพราะพวกเธอพร้อมตั

อย่างยั่วยวน เมื่อได้เริ่มแล้ว...เครื่องก็ชักจะร้อ

ับ?” คำถามนั้นเป็นคำถามที่เขาไม่ต้องการคำตอบแม้แต่น้อย เพราะน้ำเสียงมั่นอก

สียจนพ่อหนุ่มแดนกระทิงต้องคึกคักไปทั้งตัว จนเขาอยากจะกระโจนผ่านโทรศัพท์

ละซีกโลกสินะ ถึงได้กล้าท้าทายเขาอย่างนั้น เอาสิ...เมื่อเธอยั่วยวนเขาด้วยคำพูดได้ เขาก็จะทำให้เธอคลั่งด้วยคำพูดของเขาได้เช่นกัน “แล้วรู้อ

ูดแสนเร้าใจนั้น มันเหมือนเธอเป็นแม่กวางน้อยที่วิ่งหลอกล่อให้นายพรานยิง แต่ครั้นนายพรานผู้เก่งกล้าจะง้างศรยิง เธอก็กระโดดหลบแล

มีอิทธิพลเหนือการควบคุมตัวเองของเขา พยายามสรรหาคำเปรียบเทียบมาเปรียบเปรยทุกๆ อย่างที่ประกอบขึ้นเป็นตัวเธอ เท่าที่ผู้ชายอย่างเขาจะจินตนาการออก “ทั้งยังหอม... เหมือนดอกไม้ตะวันออก ที่ชื่อว่าอะไรนะ....” เขาทำเส

น และไม่อยากจะทำลายจินตนาการของเขาถึงกลิ่นกายของเธอ ทั้งที่เธอเ

เสียงเขาแตกพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ หญิงสาวสั่นสะท้านไปทั่วสรรพางค์ อุปาทานไปเองหรือเปล่าไม่แน่ใจ... เมื่อเธอรู้สึกรุ่มร้อนตามเนื้อ

ุณหรอกนะ” เธอประท้วงไม่จริงจังนัก ทั้งที่รู้

ห็น เป็นต้องรีบตะกายขึ้นเตียงประเคนร่างกายให้เขาแทบไม่ทันแน่ๆ แม้แต่กานต์มาดาเอง...เธอไม่

ดีที่สวมทับด้วยกางเกงผ้าขายาวอย่างที่เขาชอบสวมนอนเป็นประจำ จนเขาทนต่อความอึดอัดรวดร้าวไม่ไหว ต้องปลดปล่อยลูกกระทิงหนุ่มให้เป็นอิสระจากอา

่างเปลือยเปล่าขาวนวลราวกับดอกมะลิของเธอที่ถูกทาบทับด้วยร่างสูงใหญ่ แน่นไปด้วยมัดกล้ามของเขา ส่งประกายไฟสิเน่หาร้อนเร่าผ่า

อุทาน ซึ่งเธอเชื่อว่าไม่ได้พูดอะไรเกินจริงเลย ก็ตัวเขาคงจะใหญ่กว่าเธอห

ิดตัวมาตั้งแต่เกิดไปเทียบขนาดกับผู้ชายคนอื่นหรอกนะ แต่เท่าที่ฟังๆ มาจากสาวๆ หลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขาน่ะ ทุกคนต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า... กระทิงหนุ่มน้อ

นบ