วแข็งทื่อ และเขาก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ จนในหน้าเขาและเธอห่างกันไม่ถึงเซ็น พิมพ์นัดดาถึงกับค

ไปหมด แต่เธอเองก็ยอมเปิดปากให้เขา

ธอ คนตัวเล็กถึงกลับหน้าแดง เธอเขินอายเ

ั้น ทำให้คนตัวเล็กได้สติพอดี พิมพ์นัดดาไม่รอช้ารีบก้าวขาออ

ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ เขาอยากจะดึงเธอเข้ามากอดตั้งแต่มองเธอที่ห้องทำงานแล้วละ

เวลาล่วงเลยมาจนถึงเที่ยงคืนที่ตอนนี้คนตัวเล็กได้แต่พลิกตัว

และเธอไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัวด้วยซ้ำ ทำไมเขาถึงกล้าทำกับเธอเช่นนี้ เจอครั้งแรกเขาก็กอดเธอ

ด้วยซ้ำ จะว่าเธอใจง่ายก็เถอะ ร่างบางได้แต่นอนยิ้มอยู่คนเด

กบรรทัดอย่างตั้งใจ สมัยเรียนเขาเคยเป็นเดือนคณะด้วย และยังติด 1

ธอคงไม่มีหวังจะได้เขามาเป็นแฟนหรอกใช่ไหม พิมพ์นัดดาได้แต่น้อยใจให้กับตัวเ

้ามองเขาได้ยังไงกัน ใบหน้าหล่อเหลาลอย