าดยางลงไปตามทางดินทรายสีแดง เธอพยายามเร่งเครื่องรถที่โยกโยนไปตามทางขรุขระให้เกิดฝุ่นฟุ้งตลบทว่าโ

๊ยด

ี่เธอก็อยากรู้ว่าเป็นใคร เจ้าของร่างระหงเล็งปลายกระบอกปืนไปยังรถเอสยูวีคันใหญ่เมื่อฝุ่นทรายเริ่มจางลงจนหมด เพียงครู่ประตูรถฝั่งคนขับจึงเปิดออกพร้อมกับที่ร่างสูงใหญ่ภายใต้เสื้อยืดกางเกงยี

คร...ตามฉ

ถามบุรุษที่กำลังก้าวเข้

่ตรงนั้น...บอกฉั

ออกไปเพียงไม่กี่ก้าว เธอไม่เข้าใจตัวเอ

..แดเนี

หาริมทรัพย์ผู้มีเบื้องหลังเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอัจฉริยะคนนั้น เขาช่างแตกต่างจากจินตนาการของเธอลิบลับว่าเจ้าของห้องปฏิบัติการใต้คฤหาสน์นั่นคงเป็นผู้ชายบอบบางสวมแว่นหนาเตอะ

ที

้ายของ

ืนจ่อหน้าคู่สนทนาแบบนี้ คุณก็เห็นว่าผ

วเสียงเย็นขณะแบมื

นมาแบบนี้ก็ส่อเจต

งของเขาไปโดยไม่บอกกล่าว หรือถ้าคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์คุณคงไม่ห

มิใช่น้อย เขารู้ว่าเธอคือใคร หากทว่าสายลับสาวต้องข่มความกลัวไว้ข้างใน แดเนียล ไพรซ์ ก็แค่ผ

กพร้อมหรี่นัยน์ตาลง “ฉันว่าคุณควรกลับไปเสียจะดีก

ลย่า...มันเป็นความลับ

เข้ามาอีก นอกเหนือจากความลังเลในแววตาสีน้ำตาลแกมเขียวใสสว่างคู่นั้น อีกอย่างหนึ่งที่เขายั

อเปล่าเกี่ยวกับสิ่งนั้นที่

ำลังคืบเข้ามาใกล้ทุกขณะ เธอรู้เพียงว่าประสาทสั่งการควบคุมกำลังเริ่มเสียศูนย์ เธอไม