้สุดาวดีหยุดกรีดร้อง ดวงตากลับเบิกกว้าง

าบุญ

พ่

องพรานบุญตาที่เดินเข้

หรอ” พิศพยักหน้า ดวงตาเรียบเฉยมองไปที่สุ

พาเอ็งก