ซื่อสัตย์… ความสุข… การปรนเปรอ ถ้าเธอคิดว่าไม่มีปัญหา… สามารถทำได้ทั้ง ‘งานในไร

ใจไม่หาย ทว่าไม่ทันที่เขาจะกล่

ตกลงไหม เราต้องก

าดราวกับมีมวลคลื่นพิศวาสลี้ลับส่งผ่านมาทางสายตาที่

งครั

ง่เท่านั้นแหละที่จะปล่อยให

วกเราทุกคนในบ้านหลังนี้รักกันมาก เราสาบานว่าจะมีความสุขร่วมกั

้วยความสงสัย กับคำว่า ‘เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันในทุกๆ เรื

สองคนนี้เพิ่งได้เจอกันเป็นครั้งที่สอง แต่ชะตาก็ผลิกพัน ให้ต้องมาแต่งงานกันอย่างที่อลังค์ก็ไม่คิดไม่ฝันว่าการ

นทั่ว ก็ถึงเวลาที่ลุงอินทร์จะเข้ามารับช่วง พาอ

ช่วยโทรตามน

้าน ทว่าไม่ทันที่แสงหล้าจะกดโทรศัพท์โทรหาอินทร์ถา หรือที่ผู้คนในบ้าน

ี่แล้วคร

อสายยาง ลุงอินทร์กำลังรดน้ำต้นไม้ไปพลา

ุงอิน

รู้ว่า ‘อินทร์ถา’ คนนี้คงไม่ใช่คนงานธรรมดา ดูจาก

ลุง… ผม ‘อล

สีดำปีกกว้าง เหมือนในหนังคาวบอยไม่มีผิดเพี้ยน รองเท้าบูทสีเทาช่วยส่งให้ร่างซึ่งสูงตระหง่านเฉียดร้อยแปดสิบเซนติเมตรน

สดีค

มิตร ก้าวยาวๆ ไปปิดก๊อกน้ำ ม้วนสายยางเก

ท่าทางบึกบึนแข็งแรงแบบนี้น่า

ามองอลังค์ด้วย

านหนักมา

อินทร์บอกว่าการมาของเขาจะ

านในเรือนหนักกว่า เพราะว่าบ้

วามสงสัยให้กระจ่างแต่อย่างใด อลังค์นึกสงส

ล้วก็ไปกัน

ดินนำไปยังรถกอล์ฟที

รั

ังกว้างของลุงอินทร์ เดินลิ่ว

านธรรมดาอย่างแน่นอน เพราะว่าแกดูหล่อเข้

มาถึงข้อพับเผยให้เห็นผิวสีทองแดงคร้ามแดด ที่หลังแขนมีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่คลุมลงมาถึงหลังมือ ปั้นไหล่เป็นมัดกล้ามกลมสวย