ลายหรอก เอาฉันยกให้” ว่าแล้วพิมพ์ดาว

จานขนมมาครอบครองซะเลย พิมพ์ดาวย่นจมูกใส่ไม่สนใจเพราะในมือ

ก่อนจ้ะยัยดาว แล้วยัยศิจะบ

ะ” พิมพ์ดาวทำตาเหม่อลอยอย่างเพ้อฝันเมื่อเอ่ยถึงรุ่นพี่ร่วมมหาวิทยาลัยอย่างเดชาธรที่แม้จะต่าง

ินมาโน้นแล้ว” รุจิราพยักพเยิดไปที่ร่า

ิดหน่อย” ชายหนุ่มเอ่ยคำขอโทษมาแต่ไกล ก่อนจ

ทานกันก่อน...ใครอยากกินอะไรก็สั่งได้เต็มที่วันนี้ฉันเลี้ยง” สิ้นเสียงทรรศิกา สองสาวก็แ

มาถามเจ้ามือใจป้ำอย่างทรรศิกาต่อ “เอาต่อไปก็เรื่องของ

นหันฉันก็เลยนัดทุกคนมาบอกให้รู้และจะได้เจอกันด้วย เพราะหลังจากวันนี้ฉันก็คงจะยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวเดินทาง” ท

แพมนะ จะขอติดสอยห้อยตามไปด้วยคน” พิมพ์ดาวผู้ห

พลางเบ้ปากใส่เพื่อนสนิทอย่างพิมพ์ดาว ซึ่งมีความชอบที่ตรงข้ามกันเกือบทุกอย่าง และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ตั้งแต่คบเป็นเพื่อนกันมา ทั้งสอง

านไปส่งศิถึงที่เลย” นั่งฟังอยู่นานเดชาธรก็พูดเอาใจแฟนสาวขึ้นมาบ้าง ทั้ง

หรอกค่ะ ศิ

อบคนทางโน้น ก็ยกคนทางนี้ให้ฉันก็ได้นะ รับได้ทุกอย่าง” พิมพ์ดาวจีบปากจีบคอพูดพร้อ

ถามผู้ชายเขาบ้างหรือเป

แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ทรรศิกาหึงหวง เพราะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่พิมพ์ดาวทำอย่างนี้ แต่เพื่อนสนิทของเธอคนนี้ทำมาตั้งแต่สมัย

แล้วนะคะ...วันนี้เจ้ามือคนสวยอย่างคุณหนูทรรศิกาใจดีเป็นพ

บเดชาธรที่ชักสีหน้าส่งสายตาให้แฟนสาวรู้ว่าเขาอยากอยู่กับเธอตามลำพัง แต่ดูเหมือนท