คู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า

อง วิโน

ว่าเขาเพิ่งบริจาคเงินให้โรงเรียนก้อนโตเลย ใจดีจะตายแถมยังห

วย หล่อเหลาสุดจะทน

กันเรื่องเขา พลางกรอกน้ำเ

ันกำลังจะหวนคืนมาอีกครั้งหลังจากสามปี ใครจะไปรู้ว่า

อก มือของฉันเริ่มสั่นอย่างน่าตกใจ เมื่อชื่อต้องห้ามนั้นลอยเข้าม

น่ะ" อแมนดาเรียกฉัน ดึงสต

แค่กินข้าวอยู่" ฉันตอ

ึงกินของเย็น ๆ แบบนี้ล่

หน้าฉันเมื่อได้ยินน

ดียวในฝูงนี

ฉันโกหก แต่บางทีมันก็อาจมีความจริงอยู่บ้าง หลังจา

ฉันด้วยสาย

ไม่เชื่อเลยว่าเธอจะมาเป็นเพื่อนกับคนอ

ตอนนี้ก็เย็นแล้ว มาที่บ้าน

ฉันสายไปแล้วด้วยซ้ำ ดันเต้อยู่ที่บ้าน และถ้า

ไรได้อีก ฉันก็เก็บ

ไปแล้ว ตอนนี้ที่เจ้าสารเลวคนนั้นกำลังจะกลับมา ฉั

เลวร้ายแค่ไหน มันก็ยังด

นรีบเดินเข้าไ

ไอ้โง่" หัวหน้าแม่บ้านดุฉัน

ษค่ะ"

ืมนะ อัลฟ่าอยู่บ้าน อย่าทำให้ท่านโม

น้าแม่บ้านดุด่ายังดีกว่าต้องเผชิ

ป็นญาติกับครอบครัวฉัน แล้วรับฉันเป็นลูกบุญธรรมตอนที่ตัวเขาเองยังอายุแค่สิบแปด แต่ตามเอกสารแล้ว เข

ระวังไม่ให้รบกวนอัลฟ่า หรือพูดให้ตรง

น้ากับเขา และยิ่งเลี่ยง

ข็งค้างอยู่กับที่ ไม่ใช่เพราะอากาศหนาว แต่

ิดกับห้องเขา มันยากเสมอที่จะเดินผ่านห้อง

ามด้วยความโกรธ ทำให้ฉั

งอยู่บนเตียงราวกับกษัตริย์ ย

ไม่กล้าสบตากับ

ว วันเกิดครบสิบแปดปีใช่ไหม" เขาถาม

ค่กลัวจนตัวสั่นที่จะพูดอะไรที่เขาไม่ชอบ แล้วต้

หมือนจะฝังตัวเองล

รียกฉันมาในตอนที่เขากำลังจะระเบิดอารมณ์อยู่แล้วด้วย ทำไมฉ

ไง" ดันเต้ถามด้วยน้ำเสียงสงบ แต่เสี

ข่มขวัญได้ขนาดนี้ เขาจำเป็นต้องถามด้วยหรือ ฉัน

วค่ะ" แม่บ้านคนหนึ่

คุยกันทีหลังนะคะ" ฉันพูดพล

็อาจช่วยบรรเทาความกลัวลงได้บ้าง ถึงกระนั้นร่างกายฉันก็ยัง

เขากำลังจะมาถึง การปรากฏตัวของเขาหลังจากสามปีทำให้ความสงบในตัวฉันแตกกระจาย

้ว่าตัวเองปกป้องตัวเองไว้ได้ยังไง มันเป็นวันที่น่าสยดสยองจนฝังความกลัวไว้ในตัวฉัน และผลักด

ี่ระหว่างเขาไม่อยู่ แม่บ้านม

แต่ได้ยินคนคุยกันว่าเขาปราบฝูงซิลเวอร์ได้ ศัตรูตัวฉกาจที่ส

ังจากสิบปีผ่านไป ฉันก็ไม่รู

พ่อแม่ของเราทั้ง

ม่ของฉันออกมาตอนที่การต่อสู้ปะทุขึ้น แต่พว

เต้จึงต้องการแก้แค้นกับตัวฉันแทน นั่นคือเหตุผลที่เขารับฉันเป็นลูกบุ

ันสะดุ้ง ตัดความคิดของฉันขาดสะบั้น ฉันไม่กล้าขยับตัว รู้สึกได้ถึงความใกล้ชิดของเขา ฉ

กายไม่ยอมเชื่อฟัง อาการสั่นไหวแล่นไปทั่วร่าง ผู้ชายคนนี้ไม่ปกติเลยสักนิ

บรู้ถึงความโกรธของเขาที่อยู่ข้า

่ตรงนี้" เขากดร่างกายเข้ามาประชิดตัวฉัน ไอความ

ของเขาถึงส่งผลกระทบต่อฉันแบบน

คำพูดติดอยู่ในลำคอที่แห้งผาก ร

ให้ดี ๆ วิโนก้า!" เ

ั้งตัว หลับตาปี๋และพยายามป้องกันตัวเอง ทั้งที่ร

่? ฉันสงสัย ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่

ำไมถึงตอบยากนักล่ะ พอเห็นหน

' ใจฉันกร

ตอนที่เรากำลังคุยกันอยู่ แล้วตอนนี้ยังปฏิเสธที่จะตอบอะไรอีก มันจะไ

จที่หนักอึ้งด้วยความตึงเครียด ฉันรู้สึกพังไปหมด สิ

ฉันก็ควบคุมผลกระทบที่เขามีต่อฉันไม่ได้เลย

อโทษปลอม ๆ จืดชืดแบบนี้ ฉันไม่ชอบใจเลย" เขาถากถาง พลางดึงมือออกจากเอวฉัน เดินอ้อมมายืน

นาจฝูง ตอนนี้มีแม่บ้านแค่สองคนเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้เขา ไม่มีใครคนอื่นได้รับอนุญาตใ

ที่รัก"

ที่วางอยู่ตรงหน้าเขา อีกฝั่งหนึ่งของโต๊ะ ฉันก้มมองต่ำ จ

ายืนตรงนี้ แต่ตอนนี้ฉันกลับนั่งอยู่ที่นี่ กินมื้อเย็นกับชายชั่วร

ให้เข้าใกล้ดันเต้ แม่บ้านทั้งสองไม่มีตัวตนในชีวิตฉันเลย ฉันไม่มีตัวตนสำหรับพวกเธ

โนก้า" ดันเต้ถามหลังจากหัวหน้าแม่

อยู่ที่อาหาร พลางหยิบช้อนขึ้นมาพยา

ยบุ๋ม แต่ก็พูดอะไรเพิ่มเติมไม่ได้ เขาคาดหวังอะไรกันแน่ หลังจากสามปีอยู่ ๆ ก็ตั

ฉันกระซิบ ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา สายตานั้น

หมายมากกว่าคำพูด มากกว่า

้วยความมั่นใจที่เพิ่งค้นพบ พยายามสงบประสาทและ

ฉันเป็นลูกบุญธรรมแต่ไม่มีจิตสำนึกพอที่จะให้อาหารที่เหมาะสม แต่ตอนนี้ฉันกำล

ี้ด้วยซ้ำ เสียเงินฉันไปเปล่า ๆ กับนังตัวแสบอย่างเธอ

ิงงั้นแหละ ฉันเห็นทุกอย่างมากับตาตัวเองแล้ว เขาแค่ให้ที่อยู่นี้แก

างสุภาพ ลุกขึ้นยืนแล้ววางช้อนลงบนจาน ฉันเริ่มเ

ป