ฐเดินมากกว่า เพราะกลัวตกอยู่เหมือนกัน ไม่เหมือนการขี่ม้าที่เธอค่อนข้างคุ้นเคย แต่คนอย่

ให้เจ้าสัตว์ทะเลทรายออกวิ่งเร็วขึ้น จนแผ่นหลังบางต้องอิงแอบไปกับแผ่นอกกว้างอย่างไ

บัดด้วยความฉุนเฉียว ขณะที่เจ้าสัตว์ตั

วนๆ เสียงเรียบ ชวนให้หญิงสาวอารมณ์ขุ่นมัวมากยิ่งขึ

ดใส่คนข้างหลังด้วยนัยน์ตาขุ่นขวาง อยากจะตะกายเล็บใส่หน้าไอ้ผ

ยร์ต่างก็อยากมานั่งขี่อูฐกับข้าทั้งนั้นแหละ” เขายังไม่วา

สียแล้วยังจะ

ถึงการเบียดชิดเสียดสีของแผ่นหลังบางกับแผงอกแกร่งที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแข็ง

มุมลึกเร้นของหัวใจที่หญิง

มหันเหความสนใจไปสู่ผืนทรายสีทองที่ส่องแสงระยิบระยับเบื้องหน้า ความร้อนในช่วงบ่ายทำให้หญิ

่นไหม ข้าว่าพายุกำลังจะมาแน่เล

กอดจึงไม่ทันได้สังเกตว่าภัยกำลังจะมา พอได้ยินเพื่อนรักตะโกนบอกจึงได้หันกลับไปมองข้างหล

โน่น พรีมรตาตื่นเร็วเข้า พายุทรายกำล

ัญแขวนเมื่อสัมผัสได้ถึงภัยที่เริ่มคืบคลานเข้ามาใกล้ ขณะที่ชีคหนุ่ม

้นเพื่อไปยังที่หลบภัยข้างหน้าให้ทัน พรีมรตาหลับตาพยายามยึดร่างหนาเอาไว้แน่น เม้มปากสนิทป้องกันทรายเข้าปาก เมื่อ ‘เ

ตัว ชีคซาฮิมพาพรีมรตามาหลบพายุทรายที่ซอกหินเตี้ยๆ เขาเอาตัวเข้าบังร่างเล็กเอาไว้ กันฝุ่นทรายที่จ

็นอย่าง

ือความห่วงใย น้ำเสียงฟังดูอ่อนโยนจนคนฟั

็นห่วงเธอ

ร แต่ท่านสิ ฝุ่นท

สีหม่นของฝุ่นทรายไปเรียบร้อยแล้ว รอยยิ้มหวานคลี่ออกเป็นครั้งแรกพร้อมกับเสียงหัวเราะเ

าว รอยยิ้มสดใสและเสียงหัวเราะของสาวน้อยก่อให้เกิดความรู้สึกบางอย่างกับหัวใจที่เย็นชาของชายหนุ่ม

ลุมศีรษะเพื่อสลัดฝุ่นทรายออก เสร็จแล้วก็ดึงข้อมือเ

ขึ้นนั่ง ครั้งนี้พรีมรตาไม่รู้สึกรังเกียจมือกร้านสอง

าวก็วิ่งพล่านไปทั่วร่างแล้วไปรวมตัวกันอยู่บ

ว้ให้พ้นจากสายตาช่างสำรวจของชายหนุ่ม หญิงสาวไม่เข้าใจเหม

บหวามไปทั่วเรือนร่างเมื่อรู้สึกถึงวงแขนแข็งแรงที่กอดกระชับอยู่บริเวณหน้าท้องเพื่อกันเธอตกลงไป ในขณะ

งคนต่างก็กางเต็นท์ บ้างก็ตั้งกระโจมของตนเองใกล้กับโอเอซิสเล็กๆ ที่มีน้ำสะอาดเพียงพอจะชำระล้างร่างกายได้ ชีคซาฮิม

่ใช่เรื่องยาก ถ้าหากรัชทายาทหนุ่มรู้ว่า ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ศัตรูของเขาเป็นใคร หากนางไม่ใช่ผ

ใบหน้าครึ่งจมูกลงมาด้วยฮิญาบสีเดียวกัน ดวงตาวาววับจับจ้องช็อกโกแลตใ

าหมายด้วยใจระทึก ราเชลรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยที่ต้องเสี่

ล่ความตื่นเต้นของรัชทายาทหนุ่มออกไปได้มากพอสมคว

นจะพูดกับผู้หญิงของเขาพยายามดัดน้ำเสียงให้แหบและอ่อนหว

ู่นี้เหมือนกัน แต่เพราะยังไม่แน่ใจว่าผู้หญิงตรงหน้ามาดีหรือมาร้

าของโมฮาหมัด นางอุตส่าห์เอาขนม

้วยสายตา ชีคซาฮิมคิดว่าภรรยาสา

ทีนั้นเองที่ต่างคนฝ่ายต่างสบตากันนิ่ง พรีมรตาพยายามนึกถึงเ

้วยความรู้สึกยินดี ที่ได้รู้ว่าผู้หญิง

หร่ แกจะไม่ได้กลับออกไปเหยียบซาร์เนเวียร์อีกเลย ข้าจะแ

แสงนำทาง ม้าตัวหนึ่งที่รับฝากไว้ในกองคาราวาน ได้กลายเป็นสัตว์พาหนะของรัชทายาทหนุ่ม