ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 2

จำนวนคำ:1580    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้11:52

ื้นทางเดินชั้นสอง มณีกานต์ถือหนังสือสัญญาหย่าสองฉบับที่เธอจรดปากกาเซ็

ะตูอย่างระมัดระวังตัวเหมือนตลอดสามปีที่ผ่านมา แต่ม

้าไหมสีเทาเงินอย่างคล่องแคล่ว พอได้ยินเสียงเปิดประตูโ

ี่ เข้าห้องไม่รู้จั

กาเรือนทองบนโต๊ะมาสวมข้อมือ

เดินตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้งไม้สัก แล

ัวอักษรพิมพ์หนาตรงหัวกระดาษว่าหนังสือสัญญาหย่า

ความตกใจเลยสักนิด แต่กลับฉายแววเ

ื่อคิดลูกไม้ถอยเพื่อรุ

หันปลายปากกายื่นไปตรงหน้าเขา เ

ยเท้า ไม่คู่ควรจะออกหน้าออกตาแทนคุณมาตล

เขาเดินผ่านหน้าเธอตรงไปยังประตูห้อง ร

ลงทุนแสดงละครขนาดนี้เลยสินะ วันนี้ฉันมีประชุมคณ

บไป มองแผ่นหลังของ

ยว ฉันจะไปแต่ตัว ขอแค่คุณเซ็นชื่อ เร

ตูในที่สุด เขาหันใบหน้ากลับมาครึ่ง

ติชัย เธอไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อกาแฟกิ

้งให้ทราบ ไม

ปในซองเอกสารสีน้ำตาล ท่าทางเด็ดขาดค

งี่เง่าของเธออีก เขาก้าวเท้ายาว ๆ ลงบันได

เครียดของมณีกานต์ก็ผ่อนคลายลง เธอหันกลับไปดึงกระเป๋

ดาที่ธนาธิปเคยซื้อไว้ให้ประดับบารมีเลยสักชิ้น เธอหยิบเพียงเสื้

อนใหญ่ พอเห็นมณีกานต์กำลังเก็บกระ

ุ ๆ ในสลัมนั่นอีกแล้วเหรอคะ คุณท่าน

ดดังครืด เธอยืดตัวตรง หันไปปรา

หลังนี้ จะไม่มี

นั้น มือที่ถือถาดสั่นจนกาแฟเกือบห

ชั้นล่าง เธอยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลท

บนโต๊ะเครื่องแป้งในห้อ

อไหว้ด้วยสี

ได้สั่งไว้ พวกเราไม่กล้าเอาของส่วนตัวไ

เอกสารกลับคืนมาทั

งพวกคุณ ฉัน

ป ลมร้อนอบอ้าวของกรุงเทพฯ พัดเส้นผมของเธอจนปลิว

ซื้อแสตมป์ด่วนพิเศษ แล้วหย่อนซองเอกสาร

ชมพูสภาพเก่าคันหนึ่งริมถนน คน

ครับน้

ญ่ที่เคลื่อนผ่านหน้าต่างรถไป ด

ยา เขตเมืองเก่า บ้า

ยิบโทรศัพท์มือถือออกมา มองรูปโปรไฟล์ของธนาธ

องเก็บเบอร์นี้ไว้ จนกว่าเขาจะยอมเซ็นชื

กระเป๋าเดินทางเดินย่ำไปบนทางเดินหินที่เป็นหลุมเป็นบ่อ มุ่งหน้

กแรงบิดอยู่พักใหญ่กว่าแม่กุญแจจะหลุดออก แล้วผลักบาน

ักพิงสุดท้ายที่แม่บุญธรรมทิ้งไว้ให้เธอ แต่เธอไม่รู้เลยว่าซองเอกสารสีน้ำตาลที่เพิ่งหย่อน

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY