ขาเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมผู้ร่วมเดินทางถึงได้ช้านัก กระเป๋าเดินทางสีแดงใบใหญ่ ข้างๆมันเขาเห็นแผ่นหลังที่ปกคลุมด้วยเส้นผมที่ถูกดัดแปลงตามสมัยนิยมสี บลอนด์น้ำตาลเหมือนของเขาต่างตรงที่ว่าเส้นผมเขาคือสีจากธ

ดวงตาสีหยกเสหันไปมองที่แผงปุ่มลิฟท์ โอ้! เธออยู่ชั้นเดียวกับเขา ปกติแล้วชั้นๆหนึ่งของที่นี่จะมีแค่สี่ห้อ

้าไป ทำไมมันถึงไปกระตุ้นความต้องการของเขาเท่าทวีคูณเกินกว่าที่เขาจะควบคุมตัวเอง

้ว เธอเลี้ยวไปทางซ้าย เขาเลี้ยวตามเธอไปทั้งๆที่ห้องของเขาต้องเลี้ยวไปทางขวา และเธอก็หยุดที่หน้าประตูไม้ขนาดใหญ่ เขาก็หยุดเช่นกัน ห่างจากเธอสักสี่เมตร เขาเป็นอะไ

คีย์การ์ดเธอล

าที่เขาคาดเดาไว้ว่าเธอต้องสวยน่ารักมาก โคตรสวย! เธอสวยมาก เพราะเธอก้มลงเก็บคีย์การ์ดและหันหน้ามาทางเขา ดว

บรอัลไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองทำอะไรลงไป เขาเมาเหล้าเมายาจนแยกแยะเรื่องจริงกับเรื่องจินตนาการไม่ออก สิ่งที่สมองเขาคิดและอย

เพราะเขาที่หมดสิ้นสติสัมปชัญญะแต่เรี่ยวแรงและความเร็วก็ยังคงใช้การได้อยู่ เขาแทรกตัวเข้ามาในพื้นที่ห้องของเธอแทนกระเป๋า

น้าสวยที่ขัดขืนอย่างสุดกำลังทั้งๆที่ไม่มีทางชนะ แต่เธอก็ยังพยายามต่อไป ไบรอัลรัดร่างเล็ก โอ้! เธอตัวเล็กกว่

ซับความหอมหวานในโพรงปากสวยที่หอมหวานน่าหลงใหลเหลือเกิน เรียวลิ้นที่เร้าร้อน

ากขึ้นในสายตาเขา ในเมื่อมันทั้งอิ่มเอิบและแดงจนเขาอดไม่

เขา แต่เธอกำลังหอบหา

เขาอยากรู้จริงๆ สมองที่คิดสงสัยสั่งกา

ตามเสียงนั้น ไบรอัลช้อนร่างบางด้วยวงแขนแข็งแรงของเขาไว้อย่างง่ายดาย มือเล็กทั้งสองกำขย้ำเสื้อเข

งเดาหรือต้องหา แม้การตกแต่งภายในจะไม่เหมือนกัน แต่โครงสร้างไม่ได้แต

“เตียงใหญ่แบบนี้ ถ้าคุณต้องนอนคนเดียวก็น่าสงสารแย่” ไบรอัลหยอกเอินเธอได้อย่างน่ารัก ซึ่งเขาแป

มโตของเธอ นัยน์ตาจริงๆของเธอสีอะไรกันแน่นะ เพ