ขึ้น อัญมณีที่นั่งกึ่งหลับอยู่ที่ห้องนั่งเล่นแค่ลืม

” อัญมณีพยักหน้ารับรู้ โทรศั

กว่าแกต

ก็เหมือนจะไม่ค่อยสบายเลย

งข่าวอะไร และทั้งโทร. ทั้งไลน

่งหนึ่ง...แล้วที่โทร.มา แค่

คืนมันมีเรื่องนะสิ!] อัญมณ

บริเวณนั้นก็จะมีหลักฐานเกี่ยวกับเธอ ผ้าคลุมไหล่ รอยรองเท้า เธอควรเอารองเท้าไปทิ้ง ส่วนผ้าคลุมไหล่ระบบการสืบสวนของประเทศไทย

ารเมื่อคื

กปล้

ายความว่าพวกมันกำลังค้นหาอะไรบางอย่างที่ต้องเป็นเธอแน่ๆ โอ้ยยยยยย!!!! ทำไมชีวิตถึงเป็นแบบนี้นะ อยู่เฉยๆ ไม่ได้เหรอไง ไอ้อัญ! ทำไมแกถึงแกว่งเท้

ด้มีเพียงร้องไห้ ฮือออออ ทำไมชีวิตของหนูมันช่างสั้นขนาดนี้ สิบเก้าปีที่ผ่านมาหนูคิดมาตลอดว่า สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากความเกลียดชังและไม่ตั้งใจอย

ำไมกับชีวิตเพียงแค่นี้...หนูเกลียดท่าน เกลียดท่าน” ฮืออออออ ห

์แค่พยักหน้ารับรู้ไว้ แต่ตอนนี้เขามีนัดกับใครอีกค

งยานพาหนะที่ชอว์ต้องใช้เดินทางไปอีกที่ เขาไม่ได้พำนักอยู่ในประเทศไทย แต่ที่เขาเดินทางมาเนื่องจา

อว์ไม่ได้รู้สึกยินดีกับคำประจบของคนตรงหน้าเลยสักนิด ในทางตรงข้าม

นผับย่านดังแถวพัทยา เขายอมนั่งรถจากกรุงเทพมาพบคนคนนี้ใช้เวลาการเดิ

กน้องที่ได้ติดตามมาในครั้งนี้ได้รับอนุญาตหาความสุขให้กับตัวเองอย่างเต็มที่ เพ

ญิงสาวที่สวยมากยกมือไหว้ชอว์ เธอคน

เด็กดริงก์ ชอว์ไม่ได้มีความรู้สึกยินดียินร้ายสักนิด สำหรับเขาผู้หญิงก็เ

าฉันจะได้รู้ในส

งที่ผมเตรียมไว้ให้นะครับ” ชอว์พยักหน้าอนุญาตในที่สุด เจ

ฉายาของเธอในร้านแห่งนี้ ชอว์แม้จะดื่มไปไม่น้อยแต่เขาก็ไม่มีอาการบ่งบอกว่าจะเมาอะ