ไมล์ชื่นชอบการตื่นเช้ามาโดยตลอดอยู่แล้ว และเช้านี้ก็เป็นอีกวันที่ไมล์ต้องรอเสื้อผ้าเซตใหม่ที่เขากับ คุณแม่ไปเลือกซื้อมา ไมล์ท

็ง ดวงตาเข้มค่อยๆเบิกกว้างขึ้น น้ำแข็งในชุดนักศึกษา ไมล์ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ยังไม่ขยับเข้าไปใกล้หรือไปหาโดยทันที เพราะเขากลัวว่า ถ้าเขาเข้า

กำมือ สายตาสองคู่สบประสานกัน ในระยะที่ห่างกันเกือบสิบเมตร น้ำแข็งรู้โดยทันทีว่าคนตรงหน้าคือ ไมล์ ศ

อไม่อาจตีความหมายแววตาคู่นั้นได้เลย แต่ทันทีที่ไมล์ค่อยๆเยื้องย่างเข้ามา

ี่เขาคากการณ์ไว้ เพราะในฝันของใครต่อใครก็ต้องเป็นแบบนี้ ถ้าคนที่เราต้อง

ี น้ำแข็งจึงอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และเมื่ออยู่ตรงนี้รันแต่จะท

ื่อเธอสวมกระโปรงนักศึกษา แม้รองเท้าจะเป็นผ้าใบก็ใช่ว่า

แต่แรงจากคนที่คว้าเธอไว้ก็ทำให้เธอเสียหลักและมือที่ไม่ว่างทั้งสอง แต่ข้างหนึ่งของเธ

าเบาๆ เมื่อหลังมือเขา

หน้าและสายตาก้มมองบาดแผลนั้นทันที แต่ไมล์ไม่สนใจอาการบาดเจ็บเพียงน้อยนิด

ทึ่มทื่ออีกครั้งทันที ก็เคยซะที่ไหนที่ถูกกอดแบบนี้จากเพศตรงข้าม น้ำแข็งทำอะไรไม่ถ

ขยับยังมากไป เธอไม่กล้าที่จะหายใจแรงด้วยซ้ำ แ

รรมชาติอะไรทั้งนั้น เพราะแม้จะเหมือนกันมากในหลายอย่างๆทางกายภาค แต่บางอย่างเขากลับไม่คุ้นเคยเลย อย่างแรกคือกลิ่น เธอ

ยๆหันให้ร่างบางนั้นมาเผชิญหน้ากับเขา น้ำแข็งคล้อยตามตามแรงของไมล์ แม้เธอ

งคำถาม เสียงราบเรียบบางเบา

้ำแข็งกำลังคิดหาคำตอบ

ละคิดว่าเธอควรจะได้รับพื้นที่มากกว่าตอนนี้ น้ำแข็งจึงพย

เปลี่ยนสายตาไปมองหลังมือตัวเองที่จับต้นแข

มาที่นี่ไ

ถาม แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่คิดแบบนั้น เพราะเธอรู้สึกถึงแรงบีบ

าเวลาฉันโกรธแล้วจะเป็นแบบไหน” น้ำแข็งอยากจะร้องไห้ วั

้าเงยหน้ามองไมล์อย่างเคย ไมล์ที่โดนเตือนสติ จึงค่อยๆคลายมือและปล่อยแข