ับเรียกแอลที่กำลังแยกตัวออกไป จึ

ครับ...คุณมุก” แอลห

กพูดแค่นั้นพร้อมรอยยิ้มและเดินขึ้นบันไดตาม เฮเลนแม่บ้านไป แต่ก่อนจะไปปิ่นมุกวิ่งเข้าไปกอดคุ

ยไปพร้อมกับแผ่นหลังของสาวน้อยที่สำคัญที่สุดในชีวิต

ร้อมกับตบบ่าชายหนุ่มที่เขารักไม่ต่างไปจากลูกเขาเอง และเขาก็รู้จักอลันดี ก็เขาเลี้ยงอลันมาตั้งแต่ที่อลัน

ะตูห้องนอนของเขากับหนูนมุก อลันเปิดประตูแต่เมื่อผลักเข้าไปภายในห้องมืดมิดไร้บุคคลที่ตั้งใจมาหา

็หลีกทางให้พร้อมขอตัว อลันพยั

อกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ หนูมุกเพียงแค่หันมาตามเสียงนั้น แต่ไม่แสดงความรู้สึกใดๆกับคำพูดน

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรหนูมุกจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาในทุกๆเรื่อง และแน่นอนเรื่องนี้หนูมุกต้องโกรธเขาแน่นอน แต่เนื่องจาก

้องที่จากมาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว เปลี่ยนความตั้งใจแรกว่าจะเข้าห้องสมุดเพื่อศึกษาธุรกิจของคุณตาทวดไมเคิลที่เสียไปเมื่อประมาณห้าปีก่อน ซึ่งเขาจะต้องรั

ขากับเธอ เพราะเขารู้ว่าทั้งเขาและหนูมุกคงนอนหลับไม่สบายแน่นอน ถ้าอยู่ใกล้กันแค่นี้แต่ต้องแยกห้องนอน เพราะตั้งแต่เล็กจนโตเขาทั้งสองคนนอนห้องเดียวกันโดยตลอด มาแยกกันก็ตอนที่ต้องแยกกันอยู่คนละประเทศ แต่เมื่อห

.รู้นะว่าย

การตอบรับใดๆจากหญิ

ะ...ว่าไ

แม้แต่การหายใจยัง

มุกไม่มีปัญหา...กลับป

ั่งแล้วหันมาทางอลันที่

แขนหนุนศรีษะ เพราะเขาสบายใจแล้ว เพียงแค่หนูมุกยอมพูดและหันมามอ

ู้หญิงคนอื่น” หญิงสาววัยสิบเจ็ด

ตอบแบบหน้าตาเฉย ก็เข

็นไม่เดือดร้อนไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเลยแม้สักนิด หนูมุกมองอลันและตั

ตียง อลันกลับรั้งเอวเธอไว้จนหนูมุกเสียหลักล้มตัวลงนอน อลันขยับตามโดยทันทีจน

ง ที่เขารู้เพราะว่าตอนนั้นหนูมุกยังไม่ได้ตอบตกลง และโทรมาปรึกษาเขาและแน่นอนเขาให้เธอ ปฎิเสธทันที ใครจะยอมให้ชายอื่นมาแตะต้องหนูมุกไม่ว่าจะเป็นทางร่างกายและสายตา หลังจากนั้นเขาก็เลยไปขอบอดิการ์ดข