กับดอกไม้ช่อ

รอว่าใครนำ

อยู่แถวที่สอง

ร์ และถัดไปอีกสองแถวด้านหลัง เอ็ดเวิร์ดกับโนอาห์ “พ่อ!...แม่!!” อนาสตาเซียไม่รู้มาก่อนว่าพ่อกับแม

ในและหยิบโทรศัพท์ของตัวเอ

หยิบโทรศัพท์ข

ต่ต่อไปไม่ต้องแล้ว” ลูส ยิ้มออกมา คำห้ามของอนาสตาเซียนั้นเขารู้ทันที สาเหตุคงเพราะ

้ายจบลง คุณจะให้เกียรติผมได้เชิญคุณไปรับประทานอาหารสักมื้อเพื่อเป็

ยากเหลือเกิน” ลูสยิ้มเมื่อข้อ

งผม ก็รับปากผมส

อย่า!เข้าใจผิด” อนาสต

งจบการแสดง ผ

...ฉันตกลง และจะเป็นฝ่ายติดต่อคุณ

ร่?” ลูสพ

กับตัวเองด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดี เพราะการที่อนาสตาเซียดูยินยอมและทำตามความต้องการของ

ดียวคือครูก้า แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นหูพ้นตาของอดัมไปได้ อดัมรู้ว่าลูส ลูเธอร์มาชมการแสดงครั้งนี้ด้ว

ลูสจะทันไหวตัวทันว่า ร้านอาหารนั้นผิดปกติ เขาถูกฟาดจากด้านหลังและมารู้สึกตัวอีกครั้ง

กตรึงด้วยโซ่ เพื่อตรวจสอบผนังห้องที่ต้นทา

่ตามองชายที่เดินเข้ามาในห้อง “ท่านอดัมให้มา

พร้อมกับดึงแขนขอ

าสตางค์และโทรศัพท์คืนให้กับลูส “รถของเรา

้พวกคุณทำแบบนั้น” เ

่งจริงๆ แล้วพวกเราไม่มีมันเลยความรู้สึกนั้น ผมก็อยากให้คุณต่อสู้ แต่ทางออกเดียวขอ

ตอบ...ซึ่งผมก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำแบบนั้น ทั้งๆ ที่ผม

ตคลุมศีรษะเขาอย่างง่ายดาย และทุกอย่างก็มืดมิดลงกว่าเดิม เมื่อเซตบอกเขาเดินตามทิศทาง จนกระทั่งลูส

ำออกจากศีรษะเขา แสงสว่างจากรอบข้างบ่

งจากรถ ลูสทำเพียงหันมามอง... “ท่านอดัม ฝากมาบอกว่า ไ

ด้วยว่าชายข้างกายไม่มีทางทำอะไรเขา ทั้งๆ ที่เขาไม่รับปากอะไรทั้งนั้น ลูสเปิดประตูแ

ลูส ลูเธอร์ คนนี้ และสายตาสุดท้ายของลูส ทำให้เซตต้องไปบอกท