ทางสายตาของฉันเอง ป้าคนนั้นเปิดประตูเล็ก พ่อฉันพูดอะไรกับป้าคนนั้นอยู่สองสามนาที เธอก็กลับเข้าไป ไม่นา

ไรกับพ่ออีก ฉันก็ไม่รู้อีกเพราะไม่ได้ยิน อ่านปากก็ไม่เป็น แต่พ่อเดินกลับมาที่รถเปิดกระโปร

นั่งนิ่งไม่ยอมขยับและจ้องเขากลับเช่นกัน แต่ฉันก็นั่งอยู่ได้ไม่นานพ่อก็ปลดเข็มขัดนิรภ

ช้ความรุนแรงกับฉันมาก่อน แต่คำพูดต่อมาของพ่อทำให้ฉันช็อคหนักยิ่งกว่า

่อจากนั้นก็ค่อยๆ ติดตามกันนะคะ แต่เอาเป็นว่าจากวันนั้นถึงวันนี้ผ่านมาสา

หลังนี้มีกล้องวงจรปิดนะสิ ตอนแรกฉันก็มาเปิดดูบ่อยๆ เผื่อพ่อแอบมาดูด้วยความรักและเป็นห่วงล

มันถึงอยู่ได้นานขนาดนี้ “พ่อ...อยู่ไหน...รู้บ้

ที่กำลังกลืนลงคอ เมื่อจู่ๆได้ยินค

้าห้องฝากถามมานะ” ขวัญเปลี่ยนสีหน้าไปทันที เธอไม่ได้ลืมเรื่องนี้

วัญยังไม่ได้

อนคนไหนของเธอรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับคุณฟงเลย “คุณอาเขามีแฟนหรือยั

...ไ

ติกันเนี่ยนะ” ขวัญพยักหน้า สิ่งที่ส้

ได้ไง! ทำไมขวัญจะต้องไปก

นที เธอพึ่งจะผ่านอายุสิบแปดมาหมาดๆ ของขวัญวันเกิดคือใบทะเบียนสมรสกับแหวนเพชรหนึ่งวง โชคดีที่คุณฟงอนุญาตให้เธอห้อยเป็นจี้ไปก่อน แ

วัญวิ่งออกจากวงเพื่อนมาทันทีท่ามกลางสถานการณ์จนต่อการต

ขวัญเอ่ยเสียงเบาทันทีเปลี่ยนเป็นค่อยๆสงวนท่าที และเข้าไปนั่งด้านหลังที่ว่างอย

่เธอคิดแบบนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าเธออยากได้รอยยิ้มจากเขาหรอกนะ สาบานเลยว่าไม่เคยอยากเห็นหรอก เพราะเธอเคยใช้

ืองมองอย่างช่วยไม่ได้ เด็กนี้ชอบมโนจริงๆ ดีแลนคิดในใจแล

ะ ไหนบอกว่าจะส่งรถมารับ ไม่ได้