ิบสอง ห้องนี้เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดของบ้า

๊ะที่มีอยู่ตัวเดียวตรงนั้น เป็นเก้าอี้ที่นั่งสบายมากและทนทานมาก เธอเห็นมันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้มันก็ยังอ

้วเธอก็แสร้งทำเป็นตื่นตระหนกตกใจเรื่องทำป้ายหนังสือของคุณฟงไปอย่างงั้นเอง คุณฟงไม่ใช่คนหยาบโลนตรงกันข้ามเขาเป็นคนพิถีพิถันมากเกินไปด้วยซ้ำ เข้าของขอ

ุ่นอยู่กับการติดป้ายหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาจึงเดินไปหยิบหนังสือเล่มหนาปกแข็งสีน้ำตาลที่อ่านค้างไว้ ที่ม

กใจหรือแปลกใจดีที่เห็นขวัญนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของน้องชาย และยังใช้คอมพิวเตอร์ของน้องชายด้วย เห

นนั้นเขาต้องแบกรับภาระคอมพิวเตอร์ใหม่ถึงสองเครื่อง เพราะดีแลนยืนยันว่าจะไม่ใช้เครื่องนี้อีกแล้วเพราะอะไรคงจะเดากันออก นี่ยังน้อยนะ! เพราะถ้าแค่นั้นจะเอามาตัดสินน้อง

ดีแลนเหลือบตาหันมามองพี

ยาถือว่าเป็น

ยิ้มไม่ได้ ขวัญก้มหน้าก้มตาพิมพ์อะไรอยู่นั่นเขาก็ไม่รู้ แต่ที่เขารู้

ู้สึกมีกำลังใจไปต่อสู้กับค

พี่เสียสละให้น้องได้ออกมาก่อน...ฉันชักจะเชื่อแล้วเพราะฉันที่เป็นพี่ตามเวลาทางการแพทย์ต้องฟั

ยมากๆเลยนะโว้ย ไม่ลอ

ยนเรื่อ

นะ ฉันไม่มีทางยอมให้แกแน่ๆ ทำไมนะพ

่กบฎผมร

ิ้มแต่อีวานไม่ยิ้มด้วย เพราะตอนนี้เขาก็ไม่ต่างทำตัวเป็นน

ับกึ่งต่อรองว่าเขาจะมีมาร์คต่อไปได้ก็ต่อเมื่อดีแลนแต่งงานมีลูกกับซูซี่ อย่างหลังเขารู้ว่ายากเพราะไม่มีใครหรอกนะที่จะบังคับดี

ันเมื่อคืน แกคิดยัง

็มที่ ไม่ใช่ตอนนี้ และจะไม่ค

ถ้าซูซ

็มา ไม่เก

คงจะสำเร็จนะ ฉันไปเที่ยวดีกว่า...เออ อย่าลืมส่งแบ

น่อย” ขวัญที่ลุกจากเก้าอี้พอดีพยักหน้าและเดินออกจากห้องไป ดีแลนเดินไปนั่งแทนที่ทันที เขามอง