ห้ตลอดแม้จะพึ่งเคยเจอกันครั้งแรกแบบตัวเป็นๆ แต่คนที่มีศิลปะการต่อสู้ย่อมมองออกอยู่แล้ว

เจ้านายกำลังกำจัดเรี

ถ้าไม่ไปกับเจ้านายแล้ว

ร์เอ่ยแต่สายตาไม่ละไปจากภาพตรงหน้าเลย เพราะเขาไม่เคยม

ยุดเลย ให้เธอแข็งแรงกว่า ผู้หญิงทั่วไปมากแค่ไหน แต่ถ้าต้องเจอผู้ชายแบบเอ็ดเวิร์ดรุกหนักขนาดนี้ ก็ไม่อาจทั

กน้ำใสได้อย่างเฉียดฉิว เมื่อน้ำใสงัดเอาท

สไม่ปล่อยให้เอ็ดเวิร์ดต้อนเธอไปมากกว่านี้ แม้เธอจะเหนื่อยไม่น้อยก็ตาม น้ำใสขยับเป็นฝ่ายรุกในที่สุด เอ็ดเว

ขาถอยหลังออกมาทันที ฝ่ามือเขาสัมผัสบาดแผลที่มีของเหลวสีแดงค่อยๆซึมออกมาออกมาอย่างรว

ยงไว้ เธอไม่อยากจะทำร้ายเอ็ดเวิร์ดเลย แต่เธอไม่มีทางเลือ

นจะปล่อยเธอไปง่ายๆ หลังจาก

าไม่ต้องการจะฆ่ากัน แล้วคุณจะ

ช่! เขาเสียใจที่น้ำใสปิดบังอะไรสักอย่างกับเขา ทำไมเขาถึงไม่ใช่คนที่เธอจะคุยและบอกได้ท

ว ฉันต้องย้ำกับคุณอีกกี่ครั้ง” เอ็ดเวิร์ดเปลี่ยนแวว

นก็อย่าหาว่าฉ

ป็นฝ่ายรุกอีกครั้ง น้ำใสแม้จะถดถอยหลบหลีกได้ทัน แต่เธอรู้ดีว่า

ล้วเมื่อกี้มันใช่เหรอ คนที่เคยรักกันเขาทำกันแบบนี้เหรอ เจ้านายเธอไม่ได้ซ้อมน้ำใส แต่เหมือนเป็นการสั่งสอนมากกว่า น้ำใสสลบเข้าสู่อ้อมแขน เพียงแค่ลำแขนของเอ็ดเวิร

ั่งแค่ให้ อาร์เชอร์เปิดประตูรถและบอกให้ต่างแยกย้ายกัน

กิดอะไรข

ดินจากไป ปล่อยให้เธอที่ไม่ค่อยรู้จักเจ้านายคนนี้สงสัยและกังขาต่อ

ามขยับตัว...แต่ก็ขยับไม่ได้ เมื่อร่างกายของเธ

อพยายามดิ้นรนให้หลุดจากการพันธนาการจากเชือกที่รัดข้อมือเธอไว้อยู่ด

ื้ม!” เธอทำได้แค่ครางร้องเสียงในคอ เมื่อมือแข็งแรงของเขาบีบใบหน้าเธอและเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใ

ะทุกอย่างที่เธอไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นมันกำลังจะเกิดขึ้

์ชั่นกระทำชำเรามั้ย