ได้พัก “โอ้วววววววว” เสียงครางมาพร้อมกับลาวาขาวล้นทะลักในโพรงปากเล็ก เอ็ดเวิร์ดไม่ถ

ของเธอหายใจเอาอากาศเข้าไปให้กับร่างกายไม่พอต่อความต้องการ เธอจ

ที่เประเลอะแยกจากกัน แก่นกายถูกขยับอีกครั้ง น้ำใสเบิกตากว้าง แม้จะไม

กลับเข้าไปในโพรงสาวที่เปียกขื้นไปด้วยเลือดสดๆอีกครั้งอย่างแรงและเร

ขยับสะโพกทรงพลังอีกครั้ง ร่างบางขับเคลื่อนไปตามจังหวะกระแทกอย่างแร

ยอ่อนแอมาก่อนเลย แต่ครั้งนี้ช่างเลวร้ายที่สุดในชีวิตเธอ จนเธอ

ั่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อคืน สายตาจั

ำทีรังเกียจเขา มันทำให้เขาอดโมโหและน้อยใจไม่ได้ แต่จะว่าไปความรู้สึกที่ได้รับก็ไม่แย่ในแง่ความรู็สึกของร่างกายเธอยังคับแคบนุ่มแน่นไม่เปลี่ยน ความน่

มาชิกองค์กรลับที่มีลัทธิที่เขาเองก็ไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเลย เขาจำรอยสักที่หลัง

วที่ต้นคอ สายตาของคนทั่วไปเห็นแค่รอยดำเป็นทางยาว แต่จริงๆแล้วบนแถบดำน

าะผู้ชายอย่

ออกไป ผู้หญิงที่เป็นสมาชิกเท่าที่ผมพอทราบมาจะเป็นเด็กที่ถูกองค์กรชุบเลี้ยงมา พวกเธอจะถูกสักไว้ตั้งแต่เด็กๆ ข่าวลือที

มีจริงๆ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยสังเกตร่างกายเธอแบบละเอียดลึกมาก่อน ทำไมเธอถึงไม่บอกเขาเลยหรือเธอไม่อยากพูดถึงมัน เขาก็พอเข้าใจแต่

ลู

เอ่ยกลับมาทันทีเมื่อเข

ทำอะไร...บอกมาเดี๋ยวนี้!!!” เสียงปลายสายแฝงคำส

่ต่างกับพ่อของฉัน ได้โปรดเชื่อใจกันอีก

ยินคำขอร้องจากเด็กคนนี้มาก่อน น้ำใสถ้าเธอไม่อยากบอก ให้ใครไปง้

.ฉันคิดว่าตอนนี้เขากำลังสุ่มจับตาดูฉัน ที่ที่ฉันไปมั

ใช่มั้ยว่ามันได้ไม่นาน...เอ็ด

้ ฉันต้องกา

อกำลังทำอยู่มันจะจบลง” น้ำใ

ต้องตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว เ