กมาอย่างเดือดดาล ตอนนี้อารมณ์ของเขาเริ่มจะคุกรุ่

พัฒน์ก้าวยาว ๆ มาขวางหน้าเด็กสาวเอาไว้ เขาหยุดพูดไปเพราะร

ะแต่งงานกับผู

งหาสามี อาต้นไม่ต้องมาหาให้ชมพูหรอกค่ะ ชมพูมีปัญญาหาเองได้ ขอบคุณนะคะ” ค

้ เขาทำแน่! ชายหนุ

มาเสียงแผ่วเบา ๆ แต่มันน่ากลัว ใช่มันน่ากลัวมากด้วย เพราะตอนนี้ใบหน้าของเข

องหล่อนถูกอาหนุ่มที่ตัวเองหลงรักคว้าหมั

ที่เล็ดลอดริมฝีปากสุดเซ็กซี่ออกมานั้น ฟังผ่าน ๆ เหมือนกับว่าเขากำลังเทศนา

่... ต้องเรียนให้จบปริญญาตรีเสียก่อน” เขาพูดจบก็ปล่อยมือจากต้นแขนขอ

ไป แต่พวงชมพูพูดออกมาซะก่อนด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน เมธ

าก...” หล่อนเน้นเสียงสูง ใ

เกียรตินี้ไม่ลงจริงๆ ขอตัวนะคะคุณพ่อ... เอ่อ คุณอา...” จบคำพูดประชดประชันแล้วพวงชมพูก็รีบ

กคลุมไปด้วยเส้นผมสีดำเส้นเล็กหยักศกของเขาส่ายไปมาอย่างระอ

วดหลั่งรินออกมาราวกับเขื่อนแตก ความชอกช้ำที่เก็บซ่อนมาแสนนานค่อย ๆ ระเบิดออกมา

น และก็จะหลีกเลี่ยงการพบเจอกับหล่อนเสมอมา แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้เขาก็จะไม่ยอมอ

่ๆ หล่อนคงเด็กเกินไปจริงๆ สงสัยหล่อนคงจะต้องปรับปรุงตัวใหม่เสียแล้ว จะต้องทำให้เขารู้ให้ได้ว่าหล่

เช็ดน้ำตาจนแห้งสนิท ดวงตากลมโตภายใต้แ

งมั่น จากนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่วางอยู่หัวเต

องอาหนุ่มของหล่อนกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว... หล

ทำไม่ได้เลย ใบหน้าบ้องแบ๊วของเจ้าหล่อนลอยเข้ามาในความรู้สึกนึกคิดของเขาตลอดเวลา นี่เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เ

รู้ว่าหล่อนปรารถนาผู้ชายคนอื่น เขายิ่งแทบคลั่ง โอ้... พระเจ้าเขาจะทำยังไงกั

ืมตัว และเมื่อได้สติเขาก็รีบปีนป่ายขึ้นมาจากขุมนรกนั้นท

ตรงหน้าทันที คนงานหลายสิบคนกำลังขะมักเขม้นในการตัดช่อองุ่นกันอยู่ ชาย

้างหลังทำให้สมชายหันกลับไปมอง และเขาก็เห็นเมธาพั

านาย

ีกว่า” เมธาพัฒน์ยิ้มก

บ คุ

า ผิวขาวดูสุขภาพดีทั้ง ๆ ที่ทำงานในไร่ตลอดเวลา ริมฝีปากได้รูปสีแดงระเรื่อจนผู้หญิงอายนั้นก็น่ามองอย่างที่สุด ไหนจะเรือนร่างท

างคนรู้สึกขอบคุณเด็กหนุ่มรุ่นลูกตรงหน้าเหลือเกิน เพราะถ้าไม่ได้เมธ

้หายดีซะก่อนค่อยมาทำงานก็ไ

ุณต้นจริงๆ” สมชายพูดออกม

รียบเหมือนครอบครัวเดียวกัน มีอะไรช่วยได้ก็ต้องช

ของผมนะครับ พอดีสมรอยากจะขอบคุณคุณต้นมากที่ช่วยชีวิตของเธอเอาไว้” สมชายพูดออก

ไม่รั้งรอสิ่งใด เพราะนี่คือสิ่งที่เขากำลังต้องการเหมือนกัน การที่ไม่ต้องกลับไปทานอา