ไม่ออกแต่เผลอลูบ
ล” สารินแย้งหน้านิ่วคิ้วขมวดเมื่อเห็นค
าหวงก้างแล้วได้แต่หัวเราะในลำคอ ทิวาอึดอ
ค่ทำไปตามหน้าที่ คุณ