ไม่ออกแต่เผลอลูบ

ล” สารินแย้งหน้านิ่วคิ้วขมวดเมื่อเห็นค

าหวงก้างแล้วได้แต่หัวเราะในลำคอ ทิวาอึดอ

ค่ทำไปตามหน้าที่ คุณ